"Kailan ko ba makikita ang anak ko?"
Natigil si Adrian sa paghaplos sa aking mukha, saka niya ako tiningnan sa mga mata. Buong akala niya kasi ay tulog pa ako. Naalimpungatan lang naman kasi ako sa malikot niyang daliri na panay ang halos sa akin.
"What?"
"Gusto ko nang makita ang anak ko, Adrian."
"Just take a look at me if you're craving a glimpse of our son," aniyang nakataas ang kilay.
"Hindi mo naman siya kamukha."
"Ikaw lang ang nagsabi niyan. Hindi mo siguro matanggap kasi sa akin siya nagmana."
Umismid ako. Nakakairita ang pagmamayabang niya. Lalo na sa tuwing naaalala ko ang pagtulak niya sa akin noon sa dagat. Parang gusto ko na lang lamukusin palagi ang mukha niya. Tatlong araw na rin ang nakaraan, dahil sa litseng selos, muntik na akong maging lunch ng mga pating.
"Hu
