CHAPTER 7
MANYASHIK POV
Pagod na pagod ako buong araw sa kumpanya. Ang daming pinirmahang papeles, mga meeting na parang walang katapusan, at mga empleyadong hindi marunong mag-decide nang hindi ako tinatanong. Kaya pag sumapit ang gabi, automatic Tinay na naman ang pumapasok sa isip ko.
Shit. Bakit ba ang hirap kalimutan ng itsura niya kaninang umaga?
Ang lab attire na halos yakap-yakap ang katawan niya.
Yung dibdib na walang bra…
Yung tikwas ng ngiti niya…
Napahawak ako sa ulo ko. “Tangina, Manyacle, tama na. Focus. Hindi ka manyak… hindi ka manyak… minsan lang.”
Pinilit ko na lang tapusin ang natitirang pirma bago ako tuluyang umuwi.
Pagkarating ko sa mansion, tahimik. Walang ilaw sa sala. Walang maingay na yabag. Walang “Uncle, I’m home!!”
Napatigil ako sandali.
Wala pa si
