Hiram na Mukha ni Amanda.

HNMNA 15. Conclusion.

HNMNA. 15.

Itikum mo yan bibig mo, Amanda! Kahit anong gawin mo walang makikinig sa'yo dito, Amanda!!" singhal nitong saad sa'kin.. Sa bog na ang buhok ko. Nag halo ang sipon at luha ko. Nag pumiglas parin ako. Nang lalo lang niya higpitan ang pag kaka hawak sa pulsohan ko ay kinagat ko ang kamay nito. Napahiyaw siya at napamura. Nang mabitawan niya ako ay agad naman ako tumakbo sa malaki naming gate. Sinadya ko pang sangahin ang isa sa mga security guard namin. Nakalabas na sana ako ng gate nang biglang may humila sa buhok ko sanhi ng ikinatingala ko at napaatras.

"Ahh!.." hiyaw ko. Dahil pakiramdam ko mahihiwalay na ang anit ko sa ulo.

" Ang tigas ng ulo mo Amanda! Walang tutulong sa'yo dito, because sa sino man susubokan na kalabanin ako ay papatayin ko sila! " galit na singhal nito. Mahigpit ang pag kaka hawak sa buhok ko. Nilapit pa niya ang mukha nito sa tenga ko at bumulong.

" Kung kasing ganda mo pa sana no'n ay maari pa kitang mahalin tulad ng dati. Pero mas pinili mo parin magustohan ang lumpo kong pinsan. Kaya ngayon papatayin kita bago pa kayo mag kita muli. Pero bago ka mawala sa mundong ito kailangan ko muna makuha ang para sana sa'kin. Kaya ngayon sign our marriage certificate. Para sakin mapunta ang custody and, alimony ng yaman mo. " pag kasabi ay itinulak niya ako sa isang van na kulay puti nakaparada sa malapit sa kinatatayoan namin. Kararating lang nito kanina. Bumukas yon at lumabas ang isang lalaki.

" Boss. " tawag nito kay Torte.

" Alfred, nakuha mo ba kay attorney yong sinabi ko sa'yo? " wika ni Torte sa lalaki.

" Yes Boss, nasa loob na actually kahapon ko pa yan nakuha. " aniya pa ng lalaki.

"Good,... So hindi ko na pala kita kailangan pang itago, Amanda. Pirma mo na lang ang kulangan. " wika ni Torte.

" Hon, bakit kailangan mo pa siya pakasalan? Puwede mo naman siyang patay! How can we get married niyan? " nag tatampong aniya ni Shirley, nasa likoran namin ni Torte.

" Shirley, kasal lang naman yon sa papel. Pero ikaw naman ang kasama ko. " tugon ni Torte. Pag ka sabi ni Torte ay tinulak na niya ako sa loob ng van. Sumunod naman si Torte at sa likod nito ay si Shirley. May kinuha si Torte na envelope sa harap ng van. Agad yon inilabas ang mga documents. Agad niya pinakita sa'kin ang unang papel agad ko naman nabasa ang nakasulat sa taas. Marriage certificate yon.

" Sign here, Amanda. Wag matigas ulo para hindi ka masaktan pa, Wala din naman tutulong sa'yo dito eh. " mariin na saad ni Torte. Pilit na inaabot sakin ang bullpen,

" Hindi ako pipirma d'yan. Kahit patayin niyo pa ako ngayon, hinding-hindi ako pipirma. " Saad ko. Pero isang malakas na sampal ang tumama sa pisngi ko. Napa higik ako sa sakit, sanhi ng pag kakasampal sa'kin.

" Ang dami mong arti Amanda. Wala ka naman kumpara sa'kin! Hala pumirma ka na dahil marami pa kaming gagawin, ni Torte. " Gigil na singhal ni Shirley sa'kin. Hindi pa ito nakuntinto sa pag kakasampal sa'kin. Sinabunotan pa ang buhok ko at pinag hihila yon.

" Ahhh... Tama Shirley b-bitiwan mo ako. " pilit kong kinakawala ang buhok ko sa kamay niya.

" Let her go Shirley. May paraan pa naman para pumirma siya di ba? " makahulogan saad ni Torte na kinatigil naman ni Shirley. Napatingin ako sa kanila na may halong pag tataka. Maya-Maya pa ay narinig kong napapa sigaw si Naynay Ledya. Nanlaki naman ang akin mga mata ng makita ang lalaki na bitbit si Naynay Ledya palabas ng bahay at ang ku kutsilyo sa leeg.

" NayNay." mahina at nanginginig kong bulong.

" Pakawalan niyo ako mga hayop kayo! Anong kasalanan ko sa'yo! " Naiiyak na sigaw ni Naynay Ledya.

" Shut up! Oo sa'yo wala, pero itong alaga mo may ron! Kun'di siya pipirma then good bye old hug." rinig kong sigaw ni Shirley. Napatingin sa kinaroroonan namin si Naynay, nanlaki ang mga mata niyo ng mag salubong ang mga mata namin.

" Amanda! " tawag ni Naynay Ledya sa pangalan ko. Umiiyak na ako. Gusto ko puntahan si Naynay Ledya pero hindi ako makalabas dahil nakaharang sa'kin si Torte.

"Now, Amanda. You chose one, pipirma ka or I kill your nanny. " wika ni Torte.

" Bakit niyo ba ito ginagawa sa'kin. Wala akong kinalaman sa yaman ng sinasabi niyo. Wala din akong kilalang Armida... Anong mapapala niyo sa'kin! " singhal ko sa kanila

" Hangal ka nga talaga. Sa tingin mo ba. Pag aaksayahan kita ng oras kung wala akong mapapala sa'yo? Ang kailangan mo lang gawin ay pirmahan itong mga papeles na hawak ko na nag sasaad na sa'kin mo iniwan ang mga Kayamanan na mmamanahin mo sa mga Robles. " wika ni Torte.

" Pipirma ka or ang buhay ng NayNay Ledya mo? " Napasigaw ako ng makita ko diinan ng lalaki ang hawak niyang kutsilyo sa leeg ni Naynay Ledya.

" P-pipirma na a-'ko. " utal kong saad. Narinig ko pa ang pag tawag ni Naynay Ledya sa pangalan ko at pinipigilan akong pumirma. Kinuha ko ang bullpen sa kamay ni Torte. Patina ang papeles na hawak nito. Hindi ko na rin pinag aksayahan pang basahin kung ano man ang nakalahad doon. Wala naman talaga akong pakialam sa mga nakalahad doon, dahil wala naman akong maalala, ni Isa man sa pinag sasabi nila. Pero ang lubos kong ipinag tataka, kung bakit ganun sina Papa't Mommy. Parang wala silang pakialam sa'kin kung ano man ang gawin ni Shirley at Torte sa'kin. Pag katapos ko pirmahan ang mga papeles na binigay niya ay muli ko itong binigay kay Torte.

" Happy?! " Inis kong wika sa kaniya. Nakita ko pa ang pag taas ng dalawang sulok ng kaniyang labi, nang kunin niya ang papeles sa kamay ko.

" A.... Yon... Oh, Pipirma ka rin naman pala eh. Pinagod mo pa ang mga tauhan ko? At Nasaktan ka pa tuloy. " wika ni Torte. Humalakhak pa sila ng twa ni Shirley..nakita kong bumaba ng Van si Shirley ka sunod noon si Torte.

" Noel! Ikaw na bahala sa kaniya. Tulad ng sinabi ko sa'yo noon. At ayaw kung may maiwan kayong bakas ha?! " utos ni Torte sa Isa niyang tauhan.

" Right away Boss. Kami na po ang bahala. " tugon ng lalaki na tinawag niyang Noel. Nakaramdam ako ng kaba sa mga paraan ng mga kilos at pananalita nila. Alam ko na may binabalak silang masama sa'kin.

" Anong gagawin niyo sa'kin. Akala ko ba pag na pirmahan ko na ang mga papeles na yon ay pakakasalan niyo ako. " Saad ko. May homig sa boses ko ang takot at kaba sa possibling mang yari sa'kin ngayon.

" Yes?! Pakakawalan ka namin, pero sa tamang lugar, kung saan nababagay ang mga pangit na tulad mo. Ang bilis mo kasi mauto eh, Amanda. Kunting sindak lang lalambot na agad. " tugon ni Shirley. May demonyong ngisi ito. Seninyasan naman ni Torte ang mga lalaki na pumasok sa loob. Kumakawag pa ako, nag babakasakaling makatakas sa kamay ng mga lalaking ito. Hindi ko na rin na pansin mga mukha ng apat na lalaki na kasama ko sa loob ng sasakyan. Panay na ang iyak ko at nag mamakaawa na pakawalan nila ako. Pero nakakalindang na halakhak ng mga lalaki sa loob ng van ang maririnig mo.

Madalim pa rin ang daan, Di ko na rin napapansin kung nasaan na kami. Ang pakiramdam ko ay medyo malayo na ang na biyahi namin. Hanggang sa huminto ang Van sa isang galosiline station . Yong dalawang lalaki nag paalam na mag babanyo at ang isa naman sa labas ng van. Pero sa gilid lang nito. Napaigtag ako ng may kumalabit sa balikan ko.

" I'm sorry Amanda. Kung di kita na tulongan kanina. Humahanap lang kasi ako ng tempo na makalapit sayo. Buti na lang hindi ako napansin ni Torte at ang maldita mong kapatid. " bulong nito sa tenga ko. Agad ko naman siya nabosesan.

" K-kuya Lester? P-paano ka nakapasok rito? T-tulongan mo ako K-kuya Lester. " nanginginig kong sabi. Medyo na buhay an ako ng loob ng makita ko si kuya Lester.

" Sumabay ako sa kanila. Di Lang ako napansin ni Torte at Shirley kanina. Don't worry Amanda tutulongan kita makatakas dito kahit anong mangyari. Dahil yon ang ipinangako ko kay Armida. "

" Sinong Armida. Kuya Lester. Bakit palagi niyong binabangit ang pangalan ni Armida. H-hindi ko naman maalala kung may nakilala ba kong Armida? " sumisingot kong tanong. sasagot na sana si Kuya Lester ng bigla naman pumasok ang driver. Di nag tagal ay dumating na rin sina Noel at ang isa pa niyong kasama.

Habang muli namin binabagtas ang daan ay Pansin ko na panay ang tingin ng katabi ko.

" Noel. Mukhang virgin pa ito ah. Baka puwede naman bago siya mamatay, matikman muna niya ang langit. At Isa pa buong buhay ko di pa ako nakaka ranas ng virgin. "

" Luko ka talaga, Ronald. Pero tama ka.. Mukha lang niya ang pangit pero ang katawan naman niya ay panalong- panalo. " Tugon ni Noel. Napakuyom kamao ako. Lalo ko lang siniksik ang sarili ko sa gilid ng Van. Lalo naman lumapit sakin ang nag ngangailan Ronald ay nag simulang hawakan ang buhok ko at naamoy amoy yo.

" W-wag kang lalapit. " nanginginig kong saad. Pero mukang wala naman siyang narinig. Napasigaw pa ako ng hilain niya ako palapit sa kaniya. Akmang hahalikan niya ako ay Natigilan akong makita ang pag taksil ng dugo sa leeg nito.

" What the. Urrrgh.. " rinig kong saad ng lalaki nag ngangalan Noel. Nang balingan naman ni Kuya Lester yong driver, sinanga nito ang kamay ni Kuya Lester at nag agawan sila kutsilyo. Nag taka 'ko kung bakit magaling makipag buno at pakikipag laban si Kuya Lester.

Dahil sa nag mamaniho ang lalaki ay gumiwang giwang ang van sa gitna ng kalsada.

" K-kuya L-leste,.... Na-natatakot ako... " nanginginig kong usal. Napabaling sakin Si Kuya Lester.

" Don't worry Amanda. Tulad ng sinabi ko sa'yo noon na po-protektahan kita, ano man ang mangyari. " aniya ni Kuya Lester.

" Kung sakali na may mangyari sa'kin ngayon, ikaw na ang bahala sa mag ina ko Amanda! " aniya pa nito. Napapikit ako ng mga mata ng may biglang sumulpot na malaking sasakyan. Agad naman na kabig ni Kuya Lester ang manibela ng Van dahil masasagasaan na kami ng Tract.

Biglang may sumpot sakin balintataw na isang pang yayari. Na katulad ng nasa panaginip ko. Pero malabo yon, hindi ko gaano maklaro ang buong pang yayari. Napapikit ako dahil pakiradam ko ay mababanga na kami.

"Kuya Lester! Mababanga na tayo!"" sigaw ko, habang nakapikit mata parin ako.

" You can open your eyes now, Amanda. " tugon ni kuya Lester. Pero.

" Hindi kayo makakatakas dito ng buhay! Sama-Sama tayong mapupunta sa inperno! " sigaw ng driver, bumulis din ang takbo ng sinasakyan namin.

" P*tang*na! " mura ni Kuya Lester. Lumingon ito sa'kin. Nakaramdam ako ng takot sa paraan ng pag titig niya sa'kin.

" Tumakas kana Amanda. Ako na ang bahala dito. At ikaw na rin ang bahala sa mag Ina ko. Hanapin mo si Thorn. Dahil siya lamang ang tanging makakatulong sa'yo. " pag ka sabi nito ay agad na binuksan ang pinto ng Van. At hinawakan niya ang kamay ko, hinila ako. Mabilis parin ang takbo ng Van.

"Don't be afraid Amanda. Hindi kapa mamatay dito. Jump! " sigaw nito. Napapiit ako sa gilid ng pinto ng Van. Sabay iling.

" N-natatakot ako K-kuya Lester. " umiiyak kong saad.

" Just Jumped Amanda don't me weak. Your weakness can kill you. now JUMP! " napapikit ako sa pag sigaw ni Kuya Lester. At wala sa sarili ako na patalon.

Naramdaman ko ang sakit ng pag bagsak ko sa simintong kalsada. Nag pa gulong gulong ang katawan ko. Alam ko may mga sugat na rin ako. Pakiramdam ko nag ka lasog lasog na ang mga buto ng buo kong katawan.