MACY COLLIEN
Ang ganda ng panahon. Sumasabay sa kung ano mayroon sa amin ngayon. Today is my wedding day. And finally hindi na ako mag-isa dito sa simbahan.
Dahil mula dito sa pinto kung saan ako nakatayo ay natatanaw ko na sa harapan ang lalaking naghihintay sa akin. Ang lalaking tanggap ako sa kung sino at ano ako. Wala na akong ibang gusto kundi ang matuloy ang kasal namin sa araw na ito. Ayaw ko ng umiyak na dahil sa kalungkutan. Kung iiyak man ako ay dahil ‘yun sa kasiyahan.
Alam ko na hindi ko na kayang baguhin ang nangyari noon. Hindi ko rin ito kayang kalimutan. Pero nagpapasalamat ako sa Panginoon dahil inalis na niya ang lahat ng sakit at galit na mayroon sa puso ko. Sobrang gaan na ng pakiramdam ko ngayon.
Narito ngayon ang pamilya namin. Hindi ko rin inaasahan na may darat
