NOSGEL
Wala na akong nagawa ng ikulong ako ni Enzo dito sa bodega, puro iyak na lang ang nagawa ko at awa sa aking sarili ang nararamdaman ko. Hindi ko alam kung gaano ako katagal na umiiyak, hanggang sa kusa ng tumigil sa pagpatak ang mga luha ko dahil wala na akong maiiyak. Inilatag ko ang karton na tangin sapin ko sa malamig na sahig, hindi ito ang pangarap kong buhay pero ito ang ibinigay. Isa ba itong parusa o isang pagsubok?
Nahiga ako sa karton at ipinikit ko ang aking mata, nakakaramdam ako ng sakit ng ulo at sakit ng katawan. Wala akong magawa kaya tiniis ko na lang at ipinikit ang aking mga mata. Para akong magkakasakit, nilalamig ako, ibinalot ko ang aking sarili ng kumot na bigay sa akin ng kanyang katulong. Kasabay ng paglalim ng gabi ang pag iinit nmn ng aking buong katawan
