"You're still leaving..." malungkot kong sinabi at tila may biglang bumara sa lalamunan ko.
Ayaw ko ng ideyang aalis siya ng mansion. Makasarili man kung iisipin, pero ayoko! Ayoko!
"Miss, don't think too much," malambing niyang saway sa akin. "Kumain ka na ba? Gusto mong sabay tayo?" tanong niya sa mapanuyong himig na siyang nagbigay buhay bigla sa akin.
Napatayo ako at inangkla ko ang kamay ko sa kanyang braso. "Hindi pa! I'm hungry na nga! Ilang araw akong hindi makakain dahil ikaw palagi ang laman ng isip ko kung kailan ka ba babalik! Kaya halika na, kain na tayo!" Gusto sanang sabihin magkainan na kami ang kaso naalala ko good girl na pala ako ngayon.
Nagpatianod naman siya sa akin at nakababa na kami lahat-lahat sa dinning, hawak ko pa rin ang kanyang braso at ayaw nang bitiwan.
