Eight (Nine's clone)
“Good morning Ma’am,” nakangiting bati ko sa reyna ng mga lycan, in other word werewolves.
“Good morning, Luna,” nakangiting bati sa akin ni Red.
“What’s Luna?” tanong ko sa kanya kunwari ay hindi ko alam ang ibig sabihin niyon.
Siniko siya ng kanyang Ina.
“He was meaning to say, Miss,” sagot niya sa akin.
“Ah,” sagot ko sa kanila. Ibinigay ko sa kanya ang dala mong files as my assignment sa kanya.
We started to discuss the project at ipinapaliwanag niya ng maiigi sa akin ang nakasulat sa portfolio. I wanted to concentrate ngunit si Red ay kanina pa titig ng titig sa akin. I feel like his piercing way of stare is making my body burn. Hindi ko maiwasan ang hindi mapatingin sa kanya para lang salubungin niya ng wink. Hindi ko alam kung bakit bigla akong kinilig. The thing that I felt to Ein is the same I suddenly felt right now.
Seriously?
Kailangang ma-execute ko na ang aking plano bago pa mahulog sa malalim na damdamin ang aking nararamdaman ngayon. I won't allow that. And if I have to fight Fate, so be it. Sa ngayon ay kailangan ko munang magtiis. I have to get closer to this damn mutt.
“Ma, I’ll take her out for lunch,” paalam niya kay Raven.
“I brought my own food,” sagot ko sa kanya.
Narinig kong napabuntong-hininga si Raven.
“Go on Eight. Go with Red. Sigurado kong hindi ka tatantanan niyan. Knowing my son,” anito.
She’s asking me. No, she’s more on begging me. Wala akong nagawa kung hindi pumayag. Malapad ang ngiting hinintay ako ng mokong pagkatapos kong linisin ang aking table.
“Shall we go?” tanong niya sa akin.
Inismiran ko siya. Kunwari ay wala akong ideya kung bakit niya ako tini-treat ng ganito gayong halos sakmalin na ako ng mga babaeng nakakakita sa amin sa building.
“Are you aware that those women are glaring daggers at me?’ tanong ko sa kanya habang nakahawak sa aking kamay.
“Let them be. I want you and not them”, sagot niya before entwining our fingers.
Hindi ko alam kung bakit bigla akong nakaramdam ng kilig. The tingling feeling that i have felt when we first met ay bigla na lang mas lalong lumakas. At ang mokong ay ngiting-ngiti.
“I feel like I’m threaten,” sabi ko pa sa kanya.
“Don’t worry. They know better to not to touch you or else, ako ang makakalaban nila,” sagot niya sa akin.
Inihilig ko ang aking ulo sa kanyang balikat. Hindi ko alam kung bakit ko ginawa iyon but there’s something in my chest that keeps on telling me to touch him more. Pinagbuksan ako ni Red ng pintuan ng kanyang sasakyan.
“Thank you,’ nakangiting sabi ko sa kanya.
Red just wink at me at sumakay na rin siya sa driver seat pagkatapos.
“So where do you want to eat?” tanong niya sa akin.
“To where you usually eat,” sagot ko sa kanya.
“Are you sure?” tanogng niya sa akin bago kinuha ang aking laiwang kamay na nakapatong sa aking hita at dinala sa kanyang mga labi. And again those tingles..
Ugh.
“The place is far from your work,” sabi pa niya.
“How far? What if ma-late ako sa work? Your mom will be disappointed with me,” sagot ko sa kanya.
“Na, it’ll be fine with her. Trust me,” aniya pa.
Tumingin ako sa kanya.
“You don’t trust me?” tanong niya sa akin.
“Should I?” nakangiting tanong ko sa kanya.
“You should,” natatawang sagot niya bago pinaandar ng mabilis ang kanyang sasakyan. "Sooner or later, you don't have any choice but to trust me," aniya pa.
"Hah! You bet. Itsura mo pa lang eh babaero na," sagot ko sa kanya. " And look all the girls that are eyeraping you, they are hot, classy, sophisticated unlike me-"
"Simple yet one of a kind. Baby, you don't have to compare yourself to anyone. Yeah, I mean. I'm a playboy , okay? But that was before I met you. And I'll change for you for good," sabi niya.
"Are you sure? There's a lot of fish in the sea," sabi ko sa kanya.
"I don't care. I already caught the fish that I wanted for so long," aniya before kissing my back hand again.
And yet, the tingles become stronger and stronger every time he does that.
When I'm with Red, I forget about Ein and when I'm with Ein I forget Red. I created this body and the other for the purpose of investigating the men. Hindi ko naman inaasahan na kahit clone lang ang mga ito, maapektuhan pa rin ako. Dapat inaasahan ko na iyon, since their heart and mind are all mine. I simply use them because it's convenient. But I wasn't expecting the result of this. These clones won't last long. And sooner or later, I have to emerge and meet both of them.
Damn Cherubim! I'll rip him apart soon. This is all his fault.
"Hmm you've been silent, why? May iniisip ka?" tanong ni Red.
"Na," sabi kong napangiti. "I'm just a little bit tired," pasisinungaling ko sa kanya.
"You can take a nap. I'll wake you up when we're there."
Sinunod ko ang gusto niya. I absolutely need to nap to think. One wrong move from me and the order will be destroyed.
Sa isang mamahaling restaurant ako dinala ni Red.
“Welcome your- uhm Sir Red,” nakangiting bati ng isang babae sa amin na sa akin agad napatingin.
“She’s my girlfriend,” pakilala niya sa akin.
Napa-O na lang ag ang babae na base sa kanyang facial expression ay nasaktan ito and her scent stinks. Obviously she’s a mutt like him. Not a royal blood, probably a commoner or low rank she-wolf.
“T-this way please,” napipilitang sabi niya habang pilit din ang mga ngiti niya.
“They do serve meat dishes here baby but if you’re not a fan of meat, they also serve fish and seashells. Just tell me what you want to eat and the chef will make it right away,” aniya bago niya ako pinaghila ng upuan at saka inalalayan pang makaupo.
"Of course you choose this place because you're a meat eater, stupid" bulong ko sa aking sarili.
"I'll have the seafood please," sagot ko sa kanya.
Tumayo si Red at saka nagtungo sa counter. Napansin ko ang babae kanina na matamang nakatingin sa akin. Yung klase ng tingin na parang gusto ka na niyang kainin. But heh, it's like she can do that to me. Tumingin ako sa kanya and gave her my sweetest smile. Inirapan lang ako nito at muling bumalik sa pintuan at sinalubong ang mga bagong pasok na costumer.
"They will serve our order later, baby," aniya bago inilapag ang kulay violet na inumin.
"What's that?" tanong ko sa kanya.
"Grape and blueberry smoothie," sagot niya sa akin. "One of their best sellers," aniya pa. "Try it. It has less sugar than any beverages you have tried," aniya pa.
Tinikman ko ito. And he's correct. Hindi nga ito katulad ng mga natikman ko na dito sa mundo ng mga tao. I have been trying to copy them and even tried their food. And it all tasted unusual. But when I got myself used to them, it's actually a decent food.
"Does it suit your liking?" tanong niya sa akin.
Ngumiti ako.
"Yeah. This is actually good," nakangiting sabi ko sa kanya.
"I'm glad you like it," nakangiting sagot niya.
Habang naghihintay kami ng pagkain ay kung saan-saan na lamang nakakarating ang aming usapan. He would tell a lot about him and in exchange he has to ask about me too. I have to think a lie para hindi niya mahalata na nagpapanggap lang akong tao at hindi ko alam kung ano siya.
Maya-maya pa ay dumating na ang order namin na tulak-tulak ng isang waiter sa cart.
"Here's your order sir," nakangiting sabi nito at saka isa-isang inilapag sa harapan namin ang pagkain.
Lihim kong pinanood si Red. He's drooling while watching the food being served. Of course. His hybrid dog who loves meat. I can even see his eyes faintly glowing into red as a sign of hunger.
So can anyone tell me why am I being mated with this guy? I'm Death and he's a mutt.
"Here you go baby," nakangiting sabi niya sa akin before putting the plate of lobster in front of me.
"Thank you," sagot ko sa kanya.
As we start eating, alam kong steak ang inorder niya but why does it look so raw? Eh, bakit pa ako magtataka?
"Babe," sabi ko na ginaya ang endearment niya sa akin minus the Y of course.
"Yeah?" tanong niya.
"Why does your steak look uncooked?" tanong ko sa kanya.
Ngumiti siya sa akin.
"Because I like my steak just like that. Don't you like it?" tanong niya.
It's not that I don't like steak. I just hate the smell of uncooked flesh.
"I do but I like my streak a well-done cook," sagot ko sa kanya.
"Try this," aniya na in-offer ng isang fork full na cut ng steak.
"No thanks. I like my lobster than that," sagot ko sa kanya bago isinubo ang kutsarang may lamang laman ng lobster.
Nasa kalagitnaan na kami ng pagkain at habang may panaka-nakang nagkukukwentuhan ay biglang nalang akong may naramdamang likidong nabuhos sa ulo ko.
"Omg! Sorry!"
Nilingon ko kung sino ang may kagagawan niyon. Nakita ko ang isang babaeng may hawak na isang pitchel ng tubig habang nasa ere pa ito hawak ng kanyang kamay mismo sa ibabaw ng aking ulo.
"What the hell, Sophy!" naunang tumayo si Red at saka itinulak si Sophy.
Mabilis na hinila ni Red ang isang mantel sa isang bakanteng mesa. The water made my hair, shirt and part of my jeans wet. Hindi biro ang laki ng pitchel at puno ito ng tubig.
"What is the meaning of this?" galit na tanong ni Red sa kanya pagkatapos niyang ibalot sa akin ang mantel and he securely put me behind his back.
"I was wondering why on earth you didn't visit and come to my house these past few days. And it turns out, you were actually dating someone else. Who is she, Red?" tanong nito sa lalaki na tinapunan ako ng tingin.
Nagpupuyos ang aking kalooban. No one ever dared to do this to me! But I must restrain myself. In this world, I'm just a human. Weak and powerless.
"The thing about us ended a long time ago. You already found your mate and as I found mine. If you ever dare to do this thing again, I will kill you," aniya.
Kunwari ay naiiyak akong idinikit ang aking mukha sa likuran ni Red. I was trembling of fear para mas lalong magalit si Red sa babae. Iniyakap ko pa ang aking mga kamay sa kanya.
"What do you mean that she's your mate?" galit na sabi ng babae.
"She is my Mate! Forget your illusion of being my mate, Sophy. Leave before I will do something you don't want," sagot ni Red sa kanya.
I can feel the strong warning coating in his voice. Sinilip ko si Sophy mula sa likuran ni Red. I saw trembling in fear as she was forced to bow down in front of Red.
"F-forgive me, P-prince," iyon lang ang sinabi nito bago ito nagmamadaling umalis.
Humarap sa akin si Red. His eyes focus on me and look at me tenderly.
"Are you alright, Baby?" tanong niya habang tinatanggal ang ilang hibla ng aking buhok na dumikit sa aking mukha dahil sa tubig.
Tumango ako sa kanya kunwari ay walang masabi habang sa aking kalooban ay naghuhumiyaw sa galit.
"Let's get to my house. Tatagawan ko na lang ang mom na hindi ka na papasok," sabi niya before he place his hand around my waist at inalalayang makalabas ngunit bago kami tuluyang nakalabas ay humingi ng paumanhin ang manager sa restaurant na iyon.
Tulad ng dati ay pinagbuksan niya uli ako pintuan ng kanyang sasakyan not before he let me wear his denim jacket and he kissed me on the forehead.
"Hop on baby. Let's get you get rid of that wet clothes," aniya bago pinasibad palayo ang kanyang sportscar.