Epilogue
VIOLETTA…
ANG INIT-INIT NA nga sa labas, mukha pa silang enjoy na enjoy. Para pa silang hindi nasusunog sa ilalim ng araw at talaga bilad na bilad ang katawan nila. Samantalang katirikan ng araw, katanghaliang tapat.
“Xander!” tawag ko sa magaling kong asawa.
Tumatawa na lumingon siya sa akin, kumaway pa nga siya na parang artist. He doesn’t even look bothered about the weather, na parang bata Pa kung umasta samantalang forty two na niya.
“Hayaan mo na, minsan lang naman.” Saway naman sa akin ni Mommy.
We’re in beach resort, owned by my husband here in the Philippines. We already move in three months ago, after my father’s death. It’s hard to move on from my father’s sudden death, pero kailangan. Pinili na rin ni Mommy na sumama sa amin pauwi ng Pilipinas para makasama nam
