Chapter 75
VIOLETTA…
PARANG NANANADYA ang tadhana sa akin, tunutukso akong matukso sa tukso.
Shit naman kung ano-ano ang iniisip ko, hindi na maayos ang dumadaloy sa utak ko ngayon. Panay na lang ako tukso, iyon na lang talaga ang tumatakbo sa utak ko.
Kulang na lang kantahin ko na ang Tukso layuan mo ako, hindi ko naman alam kung may kanta ba talagang ganoon. Parang narinig ko lang minsan iyon noong nasa pilipinas pa ako, kaso sa isang tao lang din na hindi naman singer. Kaya hindi ko alam kung totoo bang kanta iyon o hindi at imbento lang.
Hindi ako makakain ng maayos habang nakatingin ako kay Alexander na sarap na sarap sa kinakain niya. Iyong pagsubo kasi niya, mapang-akit lang naman.
“I’m full,” sabi ko na lang at tumayo na.
Hindi ko na siya hinintay na magsalita pa mabilis at
