IT'S already four in the afternoon when I decided to leave my bed. Medyo okay na ang pakiramdam ko kahit masakit pa rin nang kaunti ang sentido ko. Ang pagkahilo ay humupa na, ngunit ang kahihiyan ay nananatili. Bumaba ako sa sala ng mansion, naglalakad nang maingat, at alanganin pang lumabas ng kabahayan.
Wala na kaya si kuya Joaquinn? I am still hoping that he's still here, isang bahagi ng aking sarili ay umaasa na makita siya, pero natatakot naman akong magkita kaming dalawa. Ang pag-asa at takot ay nagtatalo sa aking isipan.
Sa patio ako dumaan at saka umikot sa kidney shaped pool na kanugnog ng Dorcas garden. Doon muna ako nagpunta, naghahanap ng kapayapaan, nang makalanghap naman ako ng sariwang hangin. Ang mga bulaklak ay mabango, ngunit hindi nito matatakpan ang fragrance na hina
