UMAGA NA...
Nagising ako, feeling good at may smile curved on my lips.
Bakit? Dahil napaganda kasi ng panaginip ko. Nanalo ako sa car racing, at ang kalaban ko pa ay ang kuya Hiro ko—ang taong hindi ko naman talaga kayang talunin sa totoong buhay. Well, racing is not my thing though I wished I can also be good at it. Sadyang mas adventurous lang talaga ang kapatid ko kesa sa akin. Iyon ang tanging kawalan ko, dahil masyadong boring ang lifestyle ko. Ang tindi ng adrenaline rush sa panaginip ko ay pansamantalang nagpahinga sa aking mga problema.
Tumingin ako sa wall clock. It's nine in the morning. Not bad.
Pero nasaan si Katrina?
Iginala ko ang aking paningin sa paligid at huminto iyon sa kabilang parte ng kama. Ang huli kong naaalala ay tabi kami kagabing dalawa, yakap-yakap niya ako
