Chapter 22

1748 Words

"T-TEKA lang! Hindi pa ako tapos kumanta, mamaya na tayo umuwi!" Pilit tinatanggal ni Fiony ang pagkakasaklit ni Steve sa braso nito. Ngunit walang laban ang lakas nito sa lakas niya. "Hindi ka na talaga nahiya sa sarili mo. Pati ako idadamay mo sa kalandian mo!" Saka lang niya nito binitiwan nang nasa loob na sila ng bahay. "Believe na talaga ako sa kabaliwan mong babae ka." "B-Bakit? Wala naman ang ginawang masama," anito na sinisinok-sinok pa. Halos pikit na ang mga mata nito sa sobrang kalasingan. "Aray! Bakit biglang sumakit ang ulo ko?" Nahilot nito ang sintido at agad naghanap ng mauupuan. Buti na lang, maagap niyang nahila ang isang upuan para makaupo ito kung hindi ay babagsak ito sa sahig. Siya rin ay napapahilot sa kaniyang ulo. "Sinabi ko sa 'yong huwag kang lalabas, 'di ba?

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD