CHAPTER 44
Pagpasok ko sa loob ay naabutan ko si jacob na nakaupo parin at mukhang malalim ang iniisip. Napahawak ang dalawa niyang kamay sa kanyang ulo. Kaya nilapitan ko siya at tinabihan. "Hey , you okay?" Concern kong tanong at hinawakan ang balikat niya. Tinignan niya ako and all I can say is , He looks so broke. The way he looks at me na parang sinasabi niyang hindi niya na alam , na pagod na pagod na siya sa lahat ng kash*tan . "It's okay , everything will be alright" I tried my very best to comfort him , kung nahihirapan siya mas nahihirapan akong makitang ganito siya. Humarap siya sakin. "After all those sh*ts , may nagsasabi sa utak ko na parang umaasa ito na baka buhay pa ang ate ko" Nag angat siya ng tingin at nag tama ang aming mga mata. "She might be alive Mayday , pero ayokong u
- Writer
