Life is to short, kaya naman habang may pagkakataon kapa gawin muna o sabihin sa mga taong importante sayo ang lahat,para hindi ka magsisi sa huli. Quota nako readers nakakabaliw ang Chapter na to sana magustuhan nyo sabihin nyo lang kung pangit maiintindihan ko naman.
Kinalag nila ako sa pagkakatali sa upuan pero parehas nilang tinali ang akin kamay't paa. Nag-iwan sila ng pagkain ko sakin harapan kinain ko yun hindi dahil mapride ako kundi iniintindi ko ang nasa sinapupunan ko kailangan kong maging malakas kailngan ko rin makahanap ng paraan para makawala dito hindi ako dapat panghinaan ng loob. Inubos ko lahat ng pagkain na nilagay nila gamit lamang ang akin bibig naglagay rin sila ng tubig na may straw talagang sinigurado nilang di ako makakatakas. Nakatulog ako sa sobrang pag-iisip
