She gripped on her travelling bag tightly. Willing herself to calm down. Sa ibang sulok na lang siya tumingin. But her breath always at a hitched dahil parang lahat yata ng sensory perception mayroon siya ay tila nakaantabay sa bawat kilos ng lalake. The man's presence was too much. It did not take a rocket scientist to figure out that the universe may revolved around the man in no time.
"I think,I did."
Gulat pang biglang napatingin si Selma sa lalake. The amused grin still on his lips. Doon siya napatingin. Her erring mind connected the dot and in an instant,she felt those lips all over her body again.
Napalunok siya. She mentally shook herself.
"Y-you did what?" nalitong tanong niya. Kahit ang totoo ay gusto na niyang tumili. May sa kung ano'ng pang-akit yata ang walanghiya at nagmumukha na siyang nawawala sa katinuan.
Isang namimilyong ngiti na naman ang nagnanais na tumakas sa mga labi ng lalake. He c****d his eyebrow again and regarded her with his penetrating gaze. Nang iwasan niya naman ay napapailing pa itong nagsuot na lamang ng puting tshirt. Isinunod ang gray walking short na thankfully ay hindi malambot ang tela. Dahil di man lng nag-abala na magsuot din muna ng briefs!
May antisipasyon pang napahakbang siya palapit sa dingding ng hallway nang maglakad na ito papalapit ng pinto.
Bahagya pa siyang nagulat nang maramdamang tuluyang lumapat ang likod niya sa dingding. Pero lalo siyang nagpakadiin diin dun lalo pa nang huminto ang lalake sa harapan niya.
"Sweetheart,don't disappoint me now. Hindi iyan ang alam ko'ng reaksyon mo sa akin before. In fact,ramdam ko pa rin ang init ng katawang parang sasabog sa init sa pagkakadiin sa sarili ko'ng katawan kanina lang. Remember?"
Napalunok siya. Something snapped in her. Sa minsang paniningkit ng kanyang mga mata,walang babalang naabot niya ito. Her one able hands snaking inside his waistbond and captured his manhood in an instant.
He gasped in surprise. But did not move. In fact,his eyes dilated. At waring may ungol na nais tumakas sa mga labi nito nang momentarily ay saglit itong napapikit. And when he opened his eyes again,there was that wicked gleam that lit it beyond their depth.
Gritting her teeth,she looked him straight in the eye. She won't back down now. She'll have to gave him a good fight,damn it! Cowering was not good when he actually challenging her.
Give the man a dose of his own medicine,tila may nagbubulong sa kanya.
Gumuhit ang makamandag na ngiti sa kanyang mga labi. Nangangatal ang kanyang katawan sa walang tigil na pagdagsaan ng andrenaline sa kanyang mga ugat. But it only gave her boost and the willpower to confront him head on.
Inilapit niya ang kanyang mga labi sa tainga nito at bumulong: "I can be a b***h if I wanted to. Boy,I captured your d**k,haven't I? And it's growing again. Bulging. Swelling right there within my hand. Ramdam ko ang init. And if I gave up again now,kahit dito sa hallway,pwedeng may mangyayari sa atin ulit mapagkamalan man ako o hindi..." Saka siya lumayo at agad na binitiwan ang lalake. Forcefully. "Pero hindi. Kailangan ko nga'ng magmatapang at harapin ang konsekwensiya ng aking katangahan!So long,Mister. Close your door. Lock it down. At baka may maligaw na naman!"
With that,she recklessly took out her exit.
NAKATIIM-BAGANG na sinulyapan ni Selma ang sarili sa salamin ng ladies' room,trying to calm herself down. Hanggang ngayon parang ayaw pa ring mag-sink in sa isipan niya ang katatapos na pangyayari sa pagitan nila ng estrangherong iyon. Hindi siya makapaniwala. Pakiramdam niya ay isa na rin siyang estranghero na napasuot sa katawang siya naman ang nagmamay-ari.
Aahh...peste! She did it right? That manhood of his was imprinted on her hand. Ramdam pa rin niya ang init niyon. At di niya maagapan ang paglalakbay ng init na iyon pahantong sa pagitan ng kanyang mga hita.
Napapikit siya,willing herself to gripped hard on her self control. Pero agad din siyang napadilat nang mukha ng lalakeng iyon ang agad na nakita niya sa kanyang isipan.
Gayon na lamang ang pagkagulat niya nang biglang pumailanlang sa paligid ang ringtone na sa iisang tao lang niya ini-assign.
Kay Zander.
Low bat iyon kanina kaya isinaksak muna niya sandali sa naroong outlet.
Napapikit siyang muli. Kasabay ng paghinga nang makailang beses. May nginig ang kamay ma inabot ang nag-iingay na aparato.
"Selma,nasaan ka? Are you okey,hon? Ive been looking all around for you. Even the front desk confirmed na nandito ka na daw..."
Pero parang walang naririnig na minsan pang tinignan ang sarili sa salamin. Before long,a solitary tear run dowm the left side of her cheek. Kasabay ng pagpalis niya,pinindot din niya ang end button ng aparato. Ini-off. At parang wala sa sarili na inabot ang charger. Inalis iyon sa saksakan at isinuksok sa bag pati na ang cellphone.
No,she cannot face Zander just now. She just can't. Pero saan siya pupunta? Nag-commute lang siya papunta roon kaya hindi niya dinala ang sariling kotse.
Nagtiim ang mga bagang niya. Before long,she gathered her belongings at matatag ang mga hakbang na binalikan ang kuwartong iniwan.
❤❤❤Now,what's going on in your head,girl...? Sundan ang karugtong.❤❤❤