Chapter 17

1017 Words

Third person point of view… “I am so sorry tita,” nang hihinayang na sambit ng isang dalagita habang naka titig sila sa katawan ng isa pang dalaga na naka higa sa kama. “Stop it, shush okay? you protected each other, you don’t need to blame yourself,” sagot ng ginang sa dalaga. Labis ang pag hihinagpis nang dalaga habang naka titig sa katawan ng kaibigan niyang naka higa lang sa kama. Mag dadalawang taon nang walang responde ang katawan nito, pero hindi pa rin siya bini bitawan ng mga tao sa paligid niya dahil ayon sa mga doctor ay luma laban pa ang katawan nito. “The doctor said she is fighting well, she needs to fight, her child need her,” naka ngiting sambit ng ginang. Pilit pina pagaan ang na raramdaman ng dalagitang nasa tabi niya. Tumango ang dalaga at bahagyang ngumiti.

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD