CHAPTER 28

1244 Words

Nang maiwan siya na mag-isa sa bahay ay nagmamadali siyang umakyat at pumasok sa kwarto nilang mag-asawa. Sinigurado niya muna na naka-lock ang pinto bago lumuhod at hinalughog ang cabinet ng naglalaman ng mga lumang gamit nilang mag-asawa. Wala na sa kanila ang nagbubukas niyon. Nang makapa ay inalis niya agad ang iba pang gamit na nakapatong para makuha ang pakay. Sa pinakailalim ng drawer ng cabinet ay hinugot niya ang isang lumang kahon. Matagal na panahon na niya itong itinago. Dalawampung taon na rin ng huli niyang makita ang mga laman niyon. At mula noon ay kinalimutan na rin niya kung ano man ang laman ng kahon. Pero ayon nga sa isang kasabihan, walang lihim ang hindi nabubunyag. At nangangamba siya na darating ang araw na pinakakinatatakutan niya ---- nilang mag-asawa. Pero alam

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD