Chapter 14

1094 Words

Mahigpit ang pagkakahawak ni Bryant sa braso ni Nadiah at alam niya yon. Taking a deep breath, he forced himself to step back. Alam niyang galit sa kanya si Nadiah, nakikita kasi niya sa mga mata nito.   Subalit hinding-hindi na nila mababago pa ang nakaraan. "Mga bata pa tayo noon, Nadiah. Eighteen ka palang at biente anyos lang ako."   Ayaw talaga niyang salubungin ang klase ng pagkakatitig nito sa kanya. "Na realized mo ba na napakabata pa natin noon? Sa tingin ko hindi pa natin naintindihan ang tunay na kahulugan ng pag-ibig non. Wala talagang forever, Nadiah."   Ngunit nanatili lang itong napatitig sa kanya, as if na nakikita nito ang pagsisinungaling niya. "Mali ka." salungat nito sa sinabi niya. "I counted the minutes on that stupid clock in the bus terminal. Binilang ko yon h

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD