Chapter 27: New York
"In this world we live nothing is permanent, except for change." Cedie's POV Lumayo. siguro nga yan ang madalas na gawin ng mga nasasaktan. Siguro tama nga yan, lumayo ka sa taong nakasakit sayo, lumayo ka sa sitwasyong nahihirapan ka. Hanapin mo ang sarili mo. Libangin ang sarili at wag nang hayaang maulit ang pagkakamali. Magpakasaya at yan na nga ang ginawa ko, ang lumayo. Yan din ang sanabi ko sa sarili ko noon. Pero nadala ba ako? Hindi. Inulit ko pa din ang pagkakamali ko. Nakalimutan ko nanamang mahalin ang sarili ko. Tangina. Pati ba naman sarili ko nakalimutan kong mahalin? No wonder hindi ako magawang mahalin ng taong mahal ko. Hindi ko lubos akalaing makakaya ko ang lumayo nang tuluyan. Ang iwan ang lahat. Ang hirap pala no? Yung alam mong permanente ay bigla na lamang magb
- Writer
