Thirty-five

2193 Words

"HINDI KA PA DIN TAPOS DYAN?!" Nanlalaki ang Mata niya habang nakapameywang sa asawa niyang nanlilimahid sa pintura. Tumawa lang naman Si Jace sa kanya ng lingunin siya nito. "Love ang init ng ulo mo, samantalang ang lamig lamig ng panahon"sabi pa ng loko. Naiinis na inirapan niya ito. "Sige, iyang pintura mo ang higupin mong soup, iyang mga paint brush mo ang ngatain mo na parang pasta. Pakabusog ka dyan, papaluto ka ng sopas tapos ang hirap mong tawagin"pagtataray niya dito bago lumabas ng working room ni Jace. "Jayden, tama na ang laro tawagin mo na ang mga kapatid. Kakain na kamo, punta na sa kusina bilisan niyo"sita at utos na din niya sa panganay nila ni Jace. Nanghahaba ang nguso na tumayo naman ang anak nila pero Hindi naaalis ang Mata sa IPad nito. Just like Jace, nakafocu

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD