Pagbaba na pagbaba ko sa sasakyan mabilis akong nagtungo sa hallway. Dahan-dahan lang ang apak ko sa tiles dahil pakiramdam ko maraming espiya si Adrian na nagmamanman at handa akong isumbong sa maling galaw ko.
“Huminahon ka Roxane hindi ka niya makikita trust yourself,” bulong ko sa isip ko habang hinihimas ang maliit kong tiyan.
Imbis na lumiko ako kung nasaan ang room ni Papa dumaan ako sa fire exit. Walang mga tao ang makakita sa akin pagkatapos umakyat sa isang palapag ay tumakbo agad ako patungo sa elevator.
Tumigil ang elevator sa ikatlong palapag. Pagbukas ng pinto bumungad sa akin ang mga buntis at mga sanggol na umiiyak. Amoy gamot ang hangin nito dahil malapit lang sa nursery. May kung anong takot akong nararamdaman, takot na sa bawat paglingon ko ay nandiyan na si Adrian.
