“Espe!” sigaw ko nang biglang sinampal nang kabigan ko si Nixon. Umigting ang panga ni Nixon at nanlisik ang mga mata,hindi sa’kin, kundi kay Espe na walang-wala na ngayon sa kanyang sarili.
“Nixon,right?! Finally! Nagkita na din ta’yo! Alam mo ba kung anong ginawa mo sa bestfriend ko?” nanggigigil niyang tanong kay Nixon. She was ready to slap him again, pero inunahan ko na siya. “Espe, please…” I pleaded while facing her. Kinuha ko ang kanyang mukha para mapakalma siya. “Huwag ngayon…”
“No!” she shoved me ang get back to Nixon again, “kailangan niyang malaman ang katotohanan, Sarah!”
“What does it mean?” baritonong boses na tanong ni Nixon kay Espe – at sa’kin. Nakatitig lang siya ngayon at naghihintay sa kasagutan namin. Napailing ako kay Espe upang hindi niya sabihin, pero nagsali
