The Bed Master (Completed)

Chapter 8: Deja Vu

Chapter 8: Deja Vu

*Eury's POV*

When I opened my still sleepy eyes and woke up, I saw Savajnah still sleeping well on the sofa. Reiven, Matthew, and Jos were already gone, they left us just like a rubbish.

Buti naman at parang wala silang ginawang masama samen, may suot pa rin kasi kaming damit but I felt something sticky all over my body.

I stood up and tried to awake Savajnah.

"Savajnah! Gising na! Marami pa tayong gagawin." Inaalog-alog ko pa ang katawan niya. May nakita akong puting likido na tumutulo mula sa bibig ng kaibigan ko. Siguro naglalaway siya pagnatutulog. So gross!

"Ummmm... Ano ba! Mamaya na! I still want to sleep." Sagot niya at tumagilid siya sa kabilang direksyon,nakatalikod na siya ngayon saken.

"Umalis na yung mga kaibigan mo!" Sigaw ko sakanya.

Mas mabilis pa sa alas kwatro she abruptly stood up.

"Ano iniwan na nila agad tayo? How dare them !! Iniwan lang nila tayo ng ganun ganun lang!" Sambit ni Savajnah na nakapamewang pa.

"Tama na, umuwi na muna tayo! We have to be in Mafia Academy." Pamimilit ko sakanya. Mas mahalaga ang mga gawain namin doon kesa makipaglandian at maglakwatsa lang.

"Teka Eury! Ano bang sinubo mo saken? I taste something weird medyo maalat na maasim na hindi ko maipaliwanag. Nananakit pa ang panga ko." Pinagdududahan pa yata ako nito ni Savajnah eh pareho naman kaming natulog. Baka may pinakain sakanya yung mga lalaki.

"Wag kang ano dyan! I think it was your saliva." Tugon ko sakanya. Ako nga nararamdaman ko din na parang malagkit ang buong katawan ko.

"There's a letter on the table. Kindly get it Eury tapos basahin mo na rin." Saad ni Savajnah, pinupunasan niya ang kanyang bibig gamit ang panyo at hinilot-hilot ang kanyang panga.

Kinuha ko ang sulat na nakalagay sa mesa at binasa ito.

"That was such an awesome night being with you. Tomorrow we will be going back to Australia. Thank you! Hope we can repeat what had happened last night when we go back here in the Philippines."

-Matthew, Josh, Reiven

PS.

Have a great day ahead beautiful ladies"

Ano bang ginawa namin kagabi? Eh nakatulog na kami agad. Akala ko nga masasama silang kaibigan. Baka inantok lang kami bigla dala ng pag-inom ng alak.

Naisipan na namin umuwi ni Savajnah binayaran na lahat nong mga lalaki kaya walang gastos si Savajnah. Andaya niya...

Umuwi na muna kami nang kaibigan ko sa Academy na lang daw kami magkita.

Pagdating ko sa bahay naligo na agad ako, iba na talaga kasi sa pakiramdam.

Bago ako pumunta sa Academy dinaanan ko muli yung labas ng club nagbabakasakaling makita ko ulit ang kawawa kong kapatid, pero ang tangi ko lang nakita ay ang nakatambak na basura, wala akong nakita kahit anino ng kapatid ko.

Ano na kayang nangyari sa kanya ? Sa mga magulang ko kaya? Pero wala namang pakialam ang mga magulang ko, hindi nga nila ako sinubukang hanapin eh'.

"Wag po... Huwag niyo siyang patayin bata pa po siya... Wala siyang kaalam-alam." Pagmamakaawa ng isang babae, sugatan siya at puno ng dugo ang kanyang damit.

Yan agad ang narinig ko nong pagkapasok na pagkapasok ko sa loob ng isang kwarto kung saan pinamumugaran ng masasamang tao--- mga sindikato.

"Iisa-isahin namin ang mga mahal mo sa buhay, kung hindi mo sasabihin kung nasaan nakatago ang cellphone." Sabi nong lalaking nakaitim, nakatutok ang kanyang baril sa isang batang lalaking nakatali at may busal, umiiyak na sa takot. Sa tingin ko'y anak siya nong babae.

"Hindi ko po alam kung nasaan yun, wala po akong alam.. Maawa po kayo samen.." Patuloy sa pagmamakaawa yung babae mas tumindi pa ang kanyang pag-iyak ramdam ko na ang tensyon sa loob ng silid, purong takot ang nasisilayan ko sa kanyang mukha at mga mata.

"Ayaw mong magsalita!!? Patayin niyo na yan!!" Sabi ni Kruizer ang lider nila. Minsan na rin siyang nakaaway ni Curfiel hindi ko lang alam kung ano ang kadahilanan.

Kinalabit nong alalay ni Kruizer ang kanyang baril. Masaganang umagos ang dugo mula sa tiyan at sa bibig ng batang lalaki. Nakahandusay na siya at walang buhay, hindi na humihinga at maya-mayay magiging isang malamig na bangkay na. Ang kanyang ina'y sumisigaw na sa pag-iyak, nagpupumiglas upang makalapit sa kanyang patay na anak. Sino ba naman ang magulang na hindi maiiyak kung ang kanyang anak ay binawian na ng buhay? Magulang ko lang yata ang hindi ganon kasi hinayaan niya lang akong gahasain ng mga taong hindi ko naman kakilala.

"Ano!? Hindi mo pa sasabihin? Papakidnap namin ang anak mong babae?" Galit na galit na si Kruizer. Ano ba kasi yung nasa cellphone at baliw na baliw siyang makuha yun.

"Patayin niyo na ako ngayon wag lang ang mga anak ko. Gawin niyo ng lahat saken pabayaan niyo na lang ang pamilya ko." Sinabi niya yun habang umiiyak, nakayakap sa bangkay ng kanyang anak. Naghahalo na ang kanyang luha at pawis.

"Hanggat hindi mo sinasabi papatayin namin isa-isa ang buong pamilya mo." Saad nong isang kasamahan nila.

"Maawa po kayo..." Yan ang katagang paulit-ulit niyang sinasabi habang umiiyak. Wala talagang mga puso ang mga nasa Mafia Academy, wala silang pakialam sa mga mamamatay.

"Ano nakuha mo na siya? Dalhin mo siya dito baka gusto niyang makita ang kanyang ina." Sambit ni Kruizer, meron siyang tinawagan mukhang pinakidnap nga nila yung anak niya.

"Huwag si Kiara, wag siya..." Sigaw nong babae.

Mga ilang minuto pa ang lumipas dumating ang dalawang tauhan ni Kruizer na bitbit ang isang batang babae na nakauniform pa, galing yata siya sa paaralan. May busal din ang kanyang bibig mukhang 12 years old pa lang siya.

"Kiara!! Pakawalan niyo ang anak ko! Inosente siya!! Wag niyo na siyang idamay!!" Halos magwala ang babae nang makita niya ang babaeng anak.

"Hindi mo pa rin sasabihin!! Papagahasain ko yang anak mo sa sampung lalaking 'to na kasama ko ngayon." Pagbabanta pa ni Kruizer sa babaeng bihag nila.

"Mga h@y*p kayo!! Mga wala kayong puso!! H@&%p! Mga h@y*p!!!" Naging matapang bigla yung babae dahil sa sinabi ni Kruizer.

"Sige gahasain niyo na siya." Utos ni Kruizer sa kanyang mga alipores.

Nagsimulang halikan ng mga lalaki ang kanyang anak, ang kanyang walang kamuwang-muwang at inosenteng anak. Umiiyak na rin si Kiara hindi niya alam ang kanyang gagawin.

Ang mga halang ang bitukang lalaki ay patuloy sa pagdila at paghalik sa babae. Maganda ang kanyang anak parang nag-aaral siya sa isang private school.

"Huwag siya, huwag.. Maawa kayo sakanya!! Patayin niyo na lang ako." Yung matapang na boses nong babae kanina ay napalitan ng boses na nagsusumamo.

Pero parang nasasarapan na yung mga lalaki sa ginagawa nila. They even mashed the breast of the little girl.

Umiyak nang umiyak si Kiara at ang kanyang magulang lubhang napakasakit sa isang ina na makita sa kanyang harap mismo ang anak na minomolestya at ginagahasa ng mga demonyong lalaki.

"Patayin niyo na ako!!" Hindi ko na maipaliwanag ang ekspression ng kanyang mukha, pinaghalo-halo ng emosyon ang nakikita ko.

Hindi ko na maatim yung ginagawa nila kaya lumabas ako at hinanap si Savajnah. Lumabas ako habang naririnig yung paghagulhol ng mag-ina. Naalala ko na naman tuloy yung nangyari saken nung 14 years old ako.

"Eury!!! Tara punta tayo kay Rychard!" Pagkakitang-pagkakita ni Savajnah sakin ay niyaya niya agad ako pumunta sa lalaking kinahuhumalingan niya.

"Ano namang gagawin naten don?" Tugon ko sakanya, hinawakan niya na ang kamay ko sabay hinatak ako papalapit don sa kwarto kung nasaan si Rychard.

"Basta sumama ka na lang!" As if naman na makakahindi pa ako eh' hinihila na niya ako.

Nag-iisa lang si Rychard sa kwarto , matagal na siyang umamin na may gusto siya saken pero ayaw ko sakanya dahil ayokong mag-away kami ng kaibigan ko at tsaka hindi kagaya niya ang type kong lalaki.

"Hi Chard! " lumapit kaming dalawa ni Savajnah sakanya.

Humarap siya at hinalikan sa labi si Savajnah. Ang kaibigan ko naman hindi na naglaban, crush niya kasi si Chard at baliw na baliw siya dito.

Habang naghahalikan sila ay nakatingin saken si Chard akala niya naman kung magseselos ako. Nags*x na rin naman kami ni Chard (basahin sa special chapter ng MPLOL)

Ang kamay ni Savajnah ay gumagapang papunta sa naninigas na pagmamay-ari ni Chard... Patuloy pa rin sila sa paghahalikan. Mga bastos 'tong mga to kailangan ba talaga nila ng audience impact?

I started to walk out of the room to give them privacy and do whatever they want without hesitation.

"Eury! Wag kang aalis bantayan mo kami!" Utos saken ni Savajnah habang unti-unti na niyang hinuhubad ang saplot ni Chard. Wala akong pake sa abs niya , at nakangisi pa siya ha. Kung alam niya lang mas malalaking abs pa ang nahagkan ko na.

Magpapabantay pa sila. Ano sila mga bata? Gusto nga nilang gumawa ng bata ngayon eh!

Hindi ako umalis ng kwarto akala siguro nang Rychard na'to maaapektohan ako. Pwes ipapakita ko sakanya na wala akong pake kahit anong gawin nila sa harapan ko.

Gusto ko sanang pigilan si Savajnah kaso baka sabihin ni Chard na naiinggit ako.