REMBRANDT’s POV:
Gusto kong imulat ang aking mga mata pero parang may nakadagan sa akin mga talukap. Gusto kong igalaw kahit aking mga daliri hindi ko magawa. Pero ramdam ko ang madiin pisil ng isang mainit na kamay na kilalang-kilala ng puso ko. Emberlynn, my real Emberlynn. I smiled in my head. Kung hindi pa ako mamatay, hindi ko pa siya mahahawakan ng ganito. Am I really dying? Wala na bang cure. I am Rothstein. Bravery runs through my veins. I will not give up without a fight. Lalaban ako, lalaban ako para kay Emberlynn. Tutuparin ko ang mga pangarap naming magkasama.
Naririnig ko ang mga hikbi ni Len, and it is breaking my heart hindi ko kaya makita o maririnig siyang umiyak. Hindi ko alam kung ilang araw akong tulog o inabot na ba ako ng taon. Hindi na rin lavender and scent ng kam
