Amara
“Nanay Perly! Namiss ko po kayo.” Sambit ko ng masilayan ko agad si nanay na nakaupo sa kanilang sala.
Kaagad namang napatayo si nanay Perly mula sa kanyang kinauupuan at napasugod sya malapit sa akin.
“Amara, anak! Diyos ko, miss na miss na din kita!”
Niyakap nya ako ng mahigpit na animo’y isa nya akong anak na matagal na nawalay sa kanya.
Kaagad nya akong iginiya sa may sala at pinaupo sa sofa. Ang dami naming napagkwentuhan. Kitang-kita ko sa mga mata ni nanay Perly ang labis na kasabikan nya sa akin. Ang sarap sa pakiramdam na mahal na mahal nya ako na parang isang tunay na anak.
“Sandali anak at ikukuha kita ng peach mango pie na ginawa ko. Binalot ko ito sa lumpia wrapper. Katulad naman ito ng pie na ibinebenta nyo sa trabaho nyo.” Sambit nya
“Ay nay, alam kong masarap y
