Chapter 22

1067 Words

"Ang ibig mong sabihin na iniwan ka rito ng ama mo?" di makapaniwalang bulalas ni Katarina. "No, not exactly." He gave a harsh laugh. "Hindi naman ganon kasama ang father ko. Nalulong lang talaga siya sa sugal kaya't nalilimotan niya ang lahat. Hindi yan sekreto sa pamilya namin. Now can we drop the subject?" Hindi sa buhay mo, Zech, naisip ni Katarina. She caught a glimpse of the man behind that super-confident mask. It both stunned and fascinated her. "Nasaan na pala ang mother mo?" mahinang tanong niya. Umupo ang lalaki sa tapat niya, saka ito napabuntong-hininga. "Kailangan pa ba nating pag-usapan to?" "Oo." sagot niya. He shrugged and looked out at the dusky light. "Baby palang ako nang mamatay ang mommy ko. Hindi ko na nga siya matandaan." Balik na napatingin sa kanya si Zech.

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD