Chapter 2: A Normal Morning
1052 Words
I quickly got out of bed and headed to the bathroom to take a shower and brush my teeth so I wouldn’t be late for school.
When I went down to the first floor of the house, I saw that breakfast was already prepared. At sakto rin 'yon nakita ako ni lola.
“Xavier, come here—the breakfast is ready.” She's said
“Good morning La” the first words that came out of my mouth. “Sige po” I added.
There were so many dishes laid out on the dining table, all prepared by the house helpers at Lola's request.
“La, why is there so much food? Is there some occasion?" I said curiosity.
“Wala, Naghanda lang ako ng marami para hindi kayo magutom lalo na at papasok pa kayo sa eskwela”
“Nasaan pala mga kapatid mo baka ma-late ang mga iyon sa School.
“ Hindi ko po alam La, baka may mga ginawang activities or project kagabi kaya….. hanggang ngayon hindi pa sila nagigising”
“Ate Joce...” banggit ni lola “ Gisingin mo na nga ang mga bata at tiyak na mahuhuli ang mga yan pagpasok.” She's said again.
“La, let them sleep muna po. They told me last night na 9:30 a.m pa naman po ang pasok nila sa School . Isa pa 6:30 pa lang naman po ng umaga.”
“Kahit na… kung 6:30 man iyan o 9:30 ang pasok nila, hindi dapat pinaghihintay ang pagkain.”
I had no choice but to scratch my head at what Lola said
“Ate Joce, sige na tawagin mo na ang mga bata”
“Masusunod po!,” he replied politely before going upstairs.
Si Ate Jocelyn ay isa sa katulong na kinuha ni lola para maging kasama at mag-abyad ng mga basic necessities namin.
Susubo pa lang sana ako ng pagkain ko ng kausapin ako ulit ni lola.
“How’s your school Xavier?, hindi kana man ba nahihirapan?”
“Hindi naman po, Everything’s okay po La” saad ko na lang dito.
“Mabuti naman kung ganoon, Ano pa lang plano mo? Dalawang buwan na lang at bakasyon niyo na. Gusto mo bang pumunta ng States, ng Korea, ng Japan ng—?”
She wasn’t able to continue what she was about to say because I spoke first.
“Hindi na po. Dito na lang po ako sa hacienda para may kasama pa rin po kayo”
She slowly put her cup down “Ano?. Ulitin mo nga ang sinabi mo?”
“Ang sabi ko po, rito na lang po ako sa hacienda. Hindi ko po gusto na magbakasyon sa mga bansa na sinasabi mo”
“Pero…. Bakit? Ayaw mo bang mamasyal man lang, o gumala sa ibang bansa para mag-unwind. You’re young, Xavier. Ayaw mo bang mag enjoy habang bata ka pa?”
Umiling ako “I’m fine here, La.”
“Paano kung.... may mga ganap kayo ng kaibigan mo na pumunta sa ibang bansa or pumunta sa mga beaches dito sa Pilipinas?”
“I’ll decline”
She raised a brow “Ano, tatanggihan mo sila?
I met her gaze calmly. “Is that wrong, La?”
Bago pa muli s'yang sumagot, bumaba na sina Xander at Zaria kasama si Ate Jocelyn. Mamukat-mukat pa ang mga itong nagtungo sa lamesa. Kaya hindi maitatanggi na kagigising pa lang nila.
“Good Morning po La” ani ng kapatid kong lalake na si Xander at Zaria habang kinukusot ang mata at may paghikab pa.
“ Good Morning rin, sige na..maupo na kayo lalamig ang pagkain." Lola's said
Bakas sa mukha ng dalawa kong kapatid na antok na antok pa sila.
“La, bakit mo naman ako pinagising kay Ate Jocelyn ng ganitong oras, 6:35 am pa lang ng umaga at 9:30 pa ang oras ng pasok ko” Zaria said dramatically
“Ako rin La, 9:30 rin ang pasok ko pero ang aga-aga niyo akong pinagising” Xander's said
“Pinagising ko kayo kasi ayaw kong pinaghihintay niyo ang pagkain. Alam niyo bang maraming bata sa lansangan ang gustong makakain ng masasarap na pagkain tapos kayo..... nakahanda na lang sa table pinaghihintay niyo pa!” He yelled at the two of them.
The two of them fell silent at their seats and began eating.
I also noticed that Tita Albria was not around, so I asked Lola about it.
“La, Where’s tita Albria. Hindi po ba siya umuwi kagabi?”
“Tumawag siya kagabi ang sabi niya hindi daw siya makauuwi at marami siyang kailangan tapusin na mga documents sa family business natin.”
“Pero… bakit wala pa siya hanggang ngayon?” I said
“Oo nga po, ang alam ko mga ganitong oras umuuwi na iyon” wika rin ni Xander
“Baka natutulog pa 'yon sa Office. 'Wag niyo ng problemahin 'yon”
“Sige po” We just agreed.
Lima lang kaming mag-anak na nasa hacienda. Si lola kaming tatlong magkakapatid, at ang isa naming tita na mas pinili tumira sa hacienda upang samahan si lola, ang iba naman naming kamag-anak ay may kanya-kanya ng sariling pamilya at negosyo kaya kami lang ang nandito. May pito rin kasambahay na kinuha si lola para daw may mag-aasikaso sa’min at para na rin may kasama kami.
Matapos kong mag-almusal nagpaalam na rin ako upang pumasok na sa School, 7:30 am kasi nagsisimula ang klase namin. Kaya dapat nando'n na ako ng mas maagap.
“La, papasok na po ako. Thank you po sa Breakfast” I said softly.
“Hindi ka ba magbabaon ng pagkain ng Xavier?” she replied.
“Hindi na po, sa canteen na lang ako kakain”
“Oh siya, sige, Mag-ingat ka”
I nodded
Sumakay na ako sa isa sa sasakyan ng aming pamilya na isang Mercedes-Benz. Mga kinse minuto lang ang byahe namin para makarating sa School na aking pinapasukan.
Nang makarating na kami sa University at nakababa na ako ng sasakyan may biglang tumakip ng aking mga mata.
“f**k!, Sino ka ba? " I cursed sharply as I pulled her hand away from my eyes.
When I turned to see who it was, I was shocked—it was Loraine… the one I had secretly liked for a long time.
- Writer
