CHAPTER 44: Face
“Gising na!”
Agad akong tumayo para tingnan kung sino ang sumisigaw at nagbubukas ng mga selda. Napahinto ako nang tumigil sa tapat ng kinaroroonan ko ang isang matabang babae na may hawak-hawak na lampara.
“Oh, ikaw—” Itinutok niya sa akin ang ikaw at napanganga nang makilala ang itsura ko. Lalo siyang lumapit patungo sa akin. “Mayor, ikaw ba ‘yan?”
Humawak ako sa malamig na bakal na maikukumpara ko sa sahig na tinulugan kagabi. “Bakit maingay? Anong oras na ba?”
I didn’t fell a sleep. Nakaidlip lang ako sandali pagkatapos ay nagising na ako at hindi na ulit nakatulog pa. Being in a strange place did not let me to be comfortable. Nang mamatay ang ilaw sa kahabaan ng pasilyo ay mga bulungan ang naririnig ko, subalit sa pagtagal ay purong kuliglig na lamang ang ingay
