CHAPTER 68: Biolden There was silence, but it was awkward when he said something that made me uneasy. Hindi talaga ako sanay na mapalagay sa ganitong sitwasyon. Hindi ako sanay sa titig na aakalain ng ibang tao sa paligid namin na mayroon akong ginawang masama at hinihintay na lang ng mga tao na madulas ang dila dahil sa ayokong magsabi. Ganoon ang nakikita ko ngayon sa tingin ni Marsden. His eyes were sharp. It cut through my skin and made me tremble inside. “What happened there, Sol?” It sounded more like a threat than asking. Or it was rather a statement than question as if he was so sure I was hiding something from him. Tiningnan ko siya, subalit hindi ko rin kinaya ang nakatatakot niyang mga mata na nangunguha ng lakas. Tila ba ilang sandali na lang ay babagsak na ang tuhod ko. “

