Chapter 2
1173 Words
Sa hagod at giling naman, bumabawi si Mark dahil nga banana-type na half-moon ang hugis kumakayod kapag sinasagad. Pero dahil pa-virgin pa ako, ang lagay na iyon ay palaging bitin at madalian . Ika nga hindi nakakabuwelo hindi nakakasagad. Malib*g si Mark kaya ayon ilang ulos at ilang k*dyot solve na siya, lalawa na ang kama ng masangsang na amoy clorox niyang katas.
Lingid kay Mark, bitin ako palagi, palaging may hinahanap, pakiramdam ko may kulang, pero dahil mahal ko si Mark at matagal ko na siyang boyfriend, para sa akin, siya na ang pinakamasarap.
"Aah, tinatanong nyo ba kung nasaan na si Mark? Ayun, nasa 7 ft below the ground na din, sa forever na malamig at tahimik. Kung bakit yun ang malalaman ninyo sa Scene 3 , huwag muna dito; hindi pa iyakan part.
Dahil nga sa totoo lang ay naapektuhan ako sa mga narinig ko, napakuha ako ng panty sa kabinet dahil naramdaman ko na wet ako. Papalitan ko sana ang suot kong panty liner, pero naisip ko na maligo na lang.
With my wildest imagination na nag-uunahan na tumakbo sa isip ko, wala sa loob na pumasok ako sa banyo at umupo sa inidoro. Yung wet feeling kanina, nasobrahan ata at naihi na ako.
"Ikaw ba ang sira ulong nagpopokpok sa hatinggabi, Miss?" tanong ng mala-bedroom na boses sa gilid ko.
"Ay kabayong sawi , sheet, teka-teka, tumalikod ka, ay....ay, pesting to, ano bang ginagawa mo, bakit hindi ka kumatok diyan," sabi ko, na natatarantang itinaas ang pantalon ko . Sa kataranta ko, pantalon agad ang itinaas ko, kaya naiwan ang panty na nakababa pa, kaya hindi ko tuloy nagawang makapaglakad agad.
"Manyak ka…! Manyak…! Manyak!!" Bayo ko sa dibdib ng lalaking nakaharang sa pinto.
"Wait, Miss, ako manyak? malibog oo pero manyak never. Hindi ko kailangan 'yan," sabi ng lalaking walang iba kundi si Jepoy.
"Unang una, miss, pinto ko ang gusto mong labasan. Ayun ang pinto mo sa kabila. Ikalawa ang bilin ng may-ari ng apartment na ito, kapag mag-si-CR, siguraduhing i-lock ang kabilang pinto, hindi ba? Ang tanong, nilock mo ba?" nakangiting tanong nito.
"Wait!? Ikaw yung lalaking nasa kabilang silid. Ikaw yung tinatawag na babaeng Jepoy, my Daks. Oh, baby, ang daks mo, Jepoy? Nanlalaki ang mata ko, sabi ko.
"Yes, wala nang iba. Hello, I'm Jepoy. Jeffrey Campusano for Long at Jepos, the Daks for short. And yes, ako nga ang Jepoy na tinatawag ng nasasarapan kong kasama na ginagambala ng pagpokpok ng martilyo kada gabi,"sabi ni Jepoy, sabay taas ng isang kilay at ngumiti ng kalahati. Kung paano ang ngiting kalahati, bahala na kayong mag-imagine basta ganoon ang ngiti niya.
"Ah tungkol doon sa pokpok na nagpatigil sa plokplok nyo anu kase ah.. kase.. " nauutal na sabi ko.
Ano nga ba ang sasabihin ko. Aaminin ba ako na may inggit ang kapeng-yari ko? Aaminin ba akong naapektuhan ako, kaya feeling ko istrobo sila. Ano na, Eviona, mag-isip ka na. Baka ikaw ang bayuin niya. Baka nabitin mo 'yan, bulong ko sa sarili ko.
"Okay na Miss, mukha ka ng tanga kakaisip ng dahilan. Iisipin ko na lang na karpintero ka lang talaga"
Hinagod ako ang tingin ng lalaki saka napangisi.
"Aba aba bakit…? Bakit ha…? Makatingin ka diyan, hoy. Maganda ako, noh. Kamukha ko si Kahawig ko si Joyce Jimenez na morena version sa panaginip ko, at papagising ko, dapa na ilong ko dahil dapa ako matulog kay naging Joyce sarat at hindi na Jimenez ang apelyido ko. Sus! But in fairness, para itong si Piolo Pascual na pinagpala rin sa abs at panga. Sus! Panis ka sa Mark ko mala-oppa. Yun nga lang, inuokupahan na ng mga uod sa ilalim ng lupa.
"Mas dapat pa nga akong magpasalamat sayo dahil sa pokpok ng martilyo mo natigil na ang plokplok. Naalarma kase yung partner ko kaya biglang nagbihis na at ayun nagpaalam na"
"Ano? Ah, teka sandali, sorry naman? Nabitin ka ba ? Naku, sorry talaga, ano, ah, Jepoy, tama ba? Sabi ko na lang, mahirap daw mabitin ang mga lalaki, mainit ang ulo ng mga ito, dalawa ba naman ang mainit, eh.
"Hah, ako bitin? Hindi, noh, napakaraming puwedeng paglabasan. Besides, I have two hands, the left and the right."
Sabi nito na ngumisi na nang tuluyan, hindi na half-smile.
"Saka mas okay na yun sa totoo lang, kaya mo naririnig ang plokplok kase ahhh basta alam mo na yun. Hirap nga akong labasan, alam mo yun, kase halos hindi mo na ma-feel. Asiwa pa ako kase ang kapal na nga ng lipstick, pustiso pa," sabi ni Jepoy.
"Ah, sige na, Miss, ikaw na lang ang maunang gumamit ng banyo. I lock my kase next time. By the way, nice bre*sts, salamat lalo lang akong nabitin dahil dyan. Good night, Miss Cute!" sabi nito sa akin, saka lumabas na ng pinto.
"Anak ng tokwa, doon ko lang naalalang wala nga pala akong T-shirt at naka-bra lang dahil pawisan kanina. Anak ng bulating kupal naman mas inalala ko pa ang panty kung hindi ko naitaas kesa sa dibdib kung kanina pa pala pinagpipiyestaha ng lokong iyon.
"Hah! At mukhang tinig*san pa sa akin ang g*gu," inis na sabi ko.
Napabalik ako sa pagkakaupo sa inidoro. Naalala ang titig nito at ang bawat tingin na pailalim at ang lamig ng boses nito. Hindi ko natiis ang sarili ko at niyakap ko ang sabay hawak sa walang kamay, ang malay kong dibdib, sabay salamat na rin, at in-imagine ko si Mark.
Yung nga lamang, napabitaw ako sa s*so ko dahil imbes na mukha ni Mark ang makita ko, mukha ni Jepoy ang sumagi sa balintataw ko at naka-brief lang ang loko sa imagination ko. Bigla kong nakipot ang mga hita ko. Nakakaramdam kasi ako ng pagdedeliryo sa ibabang bahagi ko. Parang may hinahanap, parang may nami-miss. Para akong biglang nauhaw, pero parang nalulunod na hindi ko maipaliwanag.
Kalabog sa pinto ng Cr ang nagpabalikwas sa wet imagination ko.
"Pakibilisan, Miss, magre-release pa ako ng bomba dahil sa kagagawan mo," sigaw sa kabila. Natawa na lamang ako at napahawak sa namasa-masa kong aguuy… Nagwet na nga ang gagang Eviona. Napilitan na lamang akong lumabas at nilock ang cr mula sa labas. Saka ko pinilit na matulog nang naka-bra at nakapanty lamang.
Malaki ang pagbabago ng karakter ko mula nang mapunta ako sa Maynila. Halos anim na taon na ako dito. Umuuwi ako sa Masbate, dalawang beses sa isang taon. Una, kapag Pasko, at ikalawa, tuwing death anniversary ng aking ama na pumapatak ng summer at kasunod ng fiesta sa amin. Si Mark ang naging kapitan ko ng kalungkutan, ng takot at ng tapang na rin kaya ko nagawang maging matatag. Yung nga lang, si Mark di naging aking kahinaan. Malayong malayo ang nangyayari sa akin ngayon sa ipinangako ko sa aking ina'y na ako ay magpaalam ba't lumuwas ng Maynila. Isa pa lamang ako noon, dalagang Filipina ang atake ng lola mo, day!
Natawa ako sa sarili kong kalokohan at naalala kung paano ako nagpaalam sa Inay noon, para payagan lamang na magtungo sa Maynila.
- Writer
