Chapter 46
Suzanne Medina
Alas singko y media ng madaling araw na ako'y magising ngunit tinatamad pa akong bumangon. Nakatitig ang ako sa kisame na parang may inaabangang mahuhulog na butiki.
Hindi ko alam kung papano ko sisimulan ang araw ko lalo na kapag alam mong wala na ang pinakamatalik mong kaibigan, na hindi mo na siya makakasama pa. Tapos isang linggo lang ang pagitan sumunod na ang boyfriend nito na naging malapit mo ring kaibigan.
Ang masakit pa ro'n, ang mga taong pumatay sa kanilang dalawa ay malaya pang nakakagalaw.
Napaka-unfair talaga ng mundo, kung sino pa 'yong mabubuting tao siya pa ang maagang kinukuha. Bakit hindi 'yong mga masasama, mga kriminal.
Alas sais y media nang mapagpasyahan kong bumangon sa kama. Mga isang oras din pala akong nakatitig lang sa kisame. Ku
