Chapter 27

4890 Words

Family "Call me when you need me, okay?" he remind for the nth time. Napangiti ako at napailing. Tumaas naman ang kilay niya at mukhang suplado na naman. "You're not taking me seriously, Laurelia.." iritado niyang saad. I chuckled, "Seryoso ako sayo, Azriel," malambing kong saad. Nawala ang emosyon sa kaniyang mukha. Kapagkuwan ay pumula ang kaniyang pisngi at tenga. His brows furrowed then he pinched the bridge of his nose. Hinawakan niya ang kamay ko saka ako hinila. "Come here.." he whispered then cupped my face. Hinalikan niya ako sa noo saka niyakap. "Parang gusto na talaga kitang anakan," dagdag niya. Hinampas ko siya at pilit na lumayo ngunit mahigpit ang yakap niya sa akin. Humalakhak siya. "I'm just kidding. But it's half meant," he chuckled. Uminit ang aking pisngi. I hea

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD