CHAPTER 30
“Bracey wake up,” parang isang musika ang aking narinig as I open my eyes. Isang magandang dilag ang bumungad sa akin.“Good morning, Bracey. breakfast in bed,,” nakangiti niyang saad,
“Good morning, my princess. Nag-abala ka pa talaga,” nakangiti kong saad, Marahan akong bumangon then I kiss her.
“Maliit na bagay lang ito kaysa sa nagawa mo sa akin kahapon. Pasensya ka na kung naging emosyonal ako,” aniyang humihingi ng paumanhin, I touch her face and smile at her.
“Ano ka ba? Di ba nga sabi ko hinding hindi kita pababayaan. I know it’s still hurting inside but always remember that I am always here for you,” naninigurado kong saad then hug her.
“Naku! Ano ba yan? Ang aga aga naman natin magdrama, Kumain na nga tayo bago lumamig itong pagkain,” natatawa niyang turan sabay p
