CHAPTER 82

694 Words

GERALDINE'S POV "HINDI!!! ANAK KO!! ANG ANAK KO!!" Sigaw ko at iyak nang iyak ng malaman kong na coma ang anak ko "I am very sorry" sabi ni doktora "NO! I DONT NEED YOUR SORRY WE NEED YOU TO HELP US!" sigaw ko pero umalis na ito at naiwan kaming tatlong luhaan Yakap yakap ko ang anak ko halos hindi ko na sya makilala dahil sa itsura nito may tama din ang ulo nito kaya may posibilidad syang may amnesia Jusko.. *Door's open* napalingon kami ng makita namin si Brent puro Bandage ang mukha nito Pero lumapit ang asawa ko at sinuntok ito dali dali naman syang inawatan ng mga barkada nito "UMALIS KA DITO! UMALIS KA!! DAHIL SAYO! DAHIL SA INYO NAGKAKAGANTO ANG PAMILYA NAMIN! AT NANDADAMAY PA KAYO NG PAMILYA! UMALIS KAYO!" sigaw ni Bob at umalis silang lahat "Sorry" sambit ni Brent at luma

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD