Ang Libro Ni Paeng

More than I bargained for.

Chapter 12

My body immediately reacted as our kiss deepened lalo na nung kinawit niya ang braso niya sa leeg ko. At this moment, gusto ko na lang siyang buhatin at ipasok sa kwarto.

“Ahem!” Narinig ko ang tikhim ng isa sa mga bisita namin but hell, hindi naman sila importante so I ignored it. I bet,  hindi sila magrereklamo kung bigla na lang kaming papasok ni Ana sa kwarto. 

“Ahem!” Another clearing of throat. 

"Honey.... you're so sweet.” Bulong ko kay Ana. She opened her eyes at nagregister agad ang shock sa mga mata niya. Hindi ata siya makapaniwala na nakipaghalikan siya sa akin sa harap ng mga pinsan at ng lolo ko. Then her face turned crimson and she unconciously bite her lower lip. Automatic naman na napatingin ako sa labi niya at napalunok ako. Damn! I wanted to taste that lips again.  

Nung makarecover na siya sa halikan namin, biglang naningkit ang mga mata niya at tiningnan ako ng masama. Pero bago pa kung ano man ang sabihin niya, hinawakan ko na ang pisngi niya at hindi ko inilayo ang mukha ko sa mukha niya. Our nose is almost touching. 

"Ana, makiayon ka sa akin ha! Dahil kung hindi, hahalayin kita sa harap nila mismo." I whispered habang nakatingin pa din sa labi niya na parang bang iniimbitahan akong tikman ulit.  I saw her smile at napabuntonghininga ako. Lumayo ako para harapin ang mga bisita namin at para na din mapigilan ko ang sarili kong halikan ulit si Ana. 

Inakbayan ko siya kasi baka bigla na lang siyang tumakbo palayo. Nakita ko ang mapanuring tingin ng mga pinsan ko at mukhang hindi pa din sila convinced despite the intense kisses that Ana and I shared. Kunsabagay, kilala nila ako at kilala ko din sila. Hindi sila basta basta na lang maloloko. 

Napatingin ako kay Ana and I saw her triumphant smile. Bigla akong kinabahan sa klase ng ngiti niya. Somehow, I know that she’s up to something when she’s smiling like that. 

"Ang totoo po niyan, hindi po totoong nasa honeymoon stage kami" Agad na bumaba ang kamay ko sa likuran niya at I unzipped her skirt. Hidni ko naman tinodo. Just halfway para alng takutin siya. Nakasalalay pa naman sa kanya ang pagsasama namin ni Lilac. 

Nagkatinginan kami atmay pagbabantang tiningnan ko siya sabay diin sa kamay kong nakahawak sa zipper niya. Ngumiti siya ng pilit sa akin at sa mga kapamilya ko. 

“Prodigal Grandfather, matagal na po kaming kasal kaya hindi na po kami naghahoneymoon." Itinaas ko na ulit ang zipper ng palda niya as I exhaled secretly.

"Honey, kahit 50 years na tayong kasal, di ako magsasawa sayo." Hinapit ko na siya palapit sa akin para in case na magbago ang isip niya, bubuhatin ko na lang siya agad at ipapasok sa kwarto ko.  bakit ba hindi mawala sa isip ko ang thought na ipasok siya sa kwarto? Para kasing ang saya gawin.

A part of me laugh at my train of thoughts. Talagang masaya gawin yun. Sobrang saya! Walang kasing saya. 

"Mali naman pala ang report mo Jhudiel!" I smirked at my cousins.

"Tangeness!" Akala siguro ng mga baliw na to maiisahan nila ako? Ako ang panganay sa magpipinsan, ako pa din ang mas matalino at mas wais. Ako pa ang pinakagwapo. Wala silang laban sa akin, kahit na saang aspeto. 

"Akala ko pa naman mapapasaakin na si Lilac." Asa ka boy, madami ka pang tagalog words na pag aaralan bago mo ako maisahan.   

"Asa ka pa. Kahit ano ang gagawin mo hindi mapupunta sayo si Lilac!" Lumaki ang ngisi ko. 

"Kaya kayong tatlo, at ikaw prodigal grandfather, pwede ba nang iistorbo na kayo. Hindi niyo na rin maaagaw sa akin si Lilac. Kaya tsupi tsupi na kayo. May binubuo kami."

"Ano ang binubuo niyo?" Gusto kong matawa. Mga baliw!

"Malamang, crossword puzzle. Ano ba ang iniisip nyo?" 

"Tsk! tsk! Sige na. Aalis na kami. At ikaw Raphael, ipakilala mo si Ana sa pamilya." Pahabol ni Grandpa bago sila umalis. 

His words lingering in my mind. Ipapakilala si Ana sa pamilya?

Bigla akong kinabahan. Mapapasubo ba ako ng wala sa oras? Pinahamak ko na naman ba ang sarili ko? Damn kailangan kong mag isip ng paraan. Napatingin ako bigla kay Ana at nagkasalubong ang tingin namin. Agad niya akong tinulak tapos tiningnan ng masama.  

"Hoy! Anong palabas yun ha? Ang kapal ng mukha mo!" She started berating me but it’s okay. Im used to it now. 

"Eh sorry naman." Kukunin kasi nila si Lilac pag nalaman nila na wala pa akong asawa. Pinipilit nila akong mag asawa eh ayaw ko pa!" Sinabi ko na lang pampalubag loob. But truth is, I am not really sorry kasi simula pa lang kasama na ito sa mga plano ko dahil alam kong darating ang panahon na to. 

"Wala akong pakialam! Maghanap ka ng ibang asawa!" I took hold of her arm before she walked out. 

"Ana naman! Tulungan mo ako. Ayaw kong mawala sa akin si Lilac!" 

"Eh di si Lilac na lang ang asawahin mo!" 

"Hindi pwede!" I can’t even imagine marrying a fish. Saan ang ligaya doon?

"Ana naman! Babayaran kita kahit magkano magpanggap ka lang na asawa ko!" Nakita ko ang biglang pagliwanag ng mukha niya. Nagningning pa ang mata niya. Mukhang pera lang? Gusto kong matawa. Napakatransparent talaga nitong si Ana.  Ang daling basahin.

"Sige! Isang milyon" Her game face is on. Ano? Isang milyon? Baliw ba siya? 

"Ang mahal naman. Tsaka isang araw lang naman. Ang araw lang na ipakikilala kita. Pwede na ang 5,000."

"Ano ang akala mo sa akin cheap? Pwede na ang 100K" Ugh! Mas mahal pa ang talent fee niya kay Maria Ozawa. Aba! Mabuti sana kung Maria Ozawa level ang magiging performance niya at aabot kami sa kama, pag iisipan ko pa ang 100K pero aarte lang naman siya sa harap nina Grandma. 

"10K" Malaki na nga ang 10K but compared to the price of Lilac, it is already reasonable.

"50K" Akala niya sa sarili niya? A-list celebrity? Halayin ko siya makita niya!

"15K" Last offer ko na yan. 

"30K"

"15K. Ana naman! Isang araw lang. Hindi na masama yun. Libre pa pagkain at yakap sa akin. Kung makakaswerte ka pati halik, libre." Napangiti ako ng lihim. Kung gusto niya ng higit pa sa halik at yakap, negotiable naman yun. 

"Sige na nga!" Yan! Tama yan. Very good Ana. I smiled a triumphant smile.  

"Teka sino ba si Lilac at ayaw mong mawala siya sayo?" Kinuha ko ang wallet ko at pinakita sa kanya ang picture ni Lilac.

"Eto oh!" nanlaki ang mga mata niya. Tumingin sa akin tapos tumingin sa picture and my eardrums almost shattered when she shouted. 

"PAGPAPANGGAPIN MO AKONG ASAWA MO NG DAHIL LANG SA FLOWERHORN FISH!?"

“She is not an ordinary flowerhorn fish.” Champion si Lilac! Champion!

“Alam ko dahil madalang lang ang tilapyang kulay yellow na may pink! At abnormal ba siya? Bakit malaki ang ulo?” Tiningnan niya ulit ang picture at agad na ibinalik sa akin. 

“For your information, mas malaki ang ulo ng flowerhorn mas maganda. Asset nila yun. At ano ang tawag mo kay Lilac? Tilapya?” Iniinsulto ba niya ang lahi nina Lilac? Hindi ba niya alam na ang mahal ni Lilac? Mas madami pang manliligaw si Lilac kaysa sa kanya, baka akala niya? Pinag aagawan si Lilac hidni katulad niya na hanggang ngayon ay wala pa ding boyfriend at walang manliligaw. 

But somehow, the thought of Ana having a boyfriend or even suitors irked me. Hindi ko alam kung bakit. 

“Bakit hindi ba?” She challenged me, daring me  to disagree with her. Hidni ko ginawa dahil in a way, tama siya, iisang lahi nga ang mga tilapya at si Lilac. Pero hindi ko talaga matanggap na isang tilapya si Lilac. 

“Para kang baliw Paeng. Nahuhumaling ka sa isang tilapya, samantalang ang lugar ng mga isadang katulad niya ay sa kawali na may mainit na mantika. O kaya ginataang tilapya para masabaw. Ang sarap kainin nun Paeng.” Biglang ibang tilapya ang pumasok sa isip ko lalo na nung sinabi niya ang tungkol sa masabaw na tilapya. Biglang nag init ang pakiramdam ko. Walangya! Ganito ako katigang? 

“Eh kung tilapya mo kaya ang kainin ko?” Napatingin ako ulit sa labi niya at para akong sinisilaban. 

She’s innocent, she’s a virgin. Stop lusting over her. I kept on reminding myself as my future started to react. Pero walang nangyari. 

Holy mother of Cichlids! 

“Gago! Paano ka makakain ng tilapya kung puro bangus, baboy, manok at beef  ang pinabili mo kahapon sa palengke? Kung gusto mo ng tilapya, mamingwit ka sa ilog.”She turned her back and left me habang iniisip ko kung gaano kasarap ang tilapya niya.