XLV.
Hindi ko alam kung anong gagawin ko. Kanina pa hindi inaalis ni King ang tingin niya sa'kin, nakaupo siya sa may hospital bed at katabi ko siya.
Sila Mira naman ay doon sa couch na puti, nagkakainan.
Sinilip ko sa gilid ng mata ko si King na para bang pinapanood ang bawat paghinga ko. Suminghap ako at kumuha ng salad gamit ang kutsara, nilapit ko ito sa bibig niya na agad niya naman kinain.
"You know, you don't have to do this." Mahinang sabi niya.
Tinignan ko siya ng masama. "Hayaan mo kong gawin 'to, okay? You're injured!"
"But my hands aren't."
"Sshh, just eat.." Sabi ko at sinubuan na naman siya. He groaned, but he ate it anyways.
Ngumiti ako ng konti. Hindi pa ako nakakapag sorry sa kanya, hindi ko alam kung paano ko sisimulan dahil marami-rami akong sasabihin. Nahihiya r
