PROLOGUE
Binaboy nila ako.
Pinagsamantalahan ang kabataan ko,
Dinumihan ang p********e ko.
Tanong ko sayo, magagawa mo pa bang magtiwala sa mga taong 'yun pagtapos ka gawan ng kahalayan?
Makakaya mo pa bang ibigay ang lahat kung alam mong pwede ka din nila saktan?
Oo nga sabi nila hindi lahat ng lalaki ay katulad niya, pero maiiwasan mo bang hindi mag-ingat at maisip na baka kagaya niya din siya.
'Di ba hindi naman? Pwera na lang kung wala ka ng paki-alam sa sarili mo at hayaan na paulit-ulit ka nilang saktan.
Pwes hindi ako martir.
Hindi ako tanga para magpauto pa.
Dahil alam ko mahihirapan akong hanapin siya.
Siya na magpapabago sa paniniwala ko at pagtingin ko sa mga lalaki na pare-pareho lang silang manloloko.
Tanong ulit, na saan ba siya?
To be continued
