Automatikong nanlaki ang mga mata ko kasabay nang pagtaas ng kilay ko nang lumingon sa kanya, nagulat sa diretsong pagtugon niya. Hinampas ko rin siya ng mahina sa balikat. Ang lakas talaga ng lalaking ‘to.
Dahil sa naging reaksyon ko, hindi niya napigilang matawa.
“Did you mean to say that?” paninigurado kong tanong na kaagad niya namang sinagot.
He nodded twice.
Dahil doon, nginisian ko siya sabay na inirapan.
“Ul*l,” sambit ko saka binalik ang tingin sa unahan namin.
“Atleast honest,” bulong niya.
Hindi na ako muling sumagot pa. Akala ko magiging awkward ang atmosphere na nakapalibot sa aming dalawa ngunit hindi. Kahit siya, hindi niya na rin siya nagsalita ulit. Dahil sa sinabi niya hindi naman iyon magiging dahilan upang umiwas ako sa kanya kagaya nang ginawa ko kay Andrei
