27

1659 Words

27 "Mama, kanina pa po kayo dumating?" tanong ko kay mama nang madatnan ko siya sa kusina umaga ng Lunes. Akala ko kasi ay tanghali or hapon pa siya makakarating. Pero buti na lang din at nandito na siya. "Oo anak, madaling araw pa ako dumating. Buti nga at gising na ang papa mo nang kumatok ako kaya napagbuksan niya ako ng pinto. Hindi ko rin kasi napansin na wala pala sa bag ko ang duplicate key." nakangiting sagot niya habang busy sa pag aayos ng mga plato sa lamesa. Bigla tuloy akong na-guilty nang maalala ko ang mga nangyari nung hindi pa siya nakakauwi. Bakit ko ba kasi nagawa ang mga bagay na yon? Hindi ko man lang naisip na bukod sa sarili kong ama ang sinipingan ko, hindi ko din naisip ang mararamdaman ni mama once na malaman niya. Kaya hindi niya talaga dapat malaman ang laha

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD