Dylan Rivas POV:
Walang kurap kong tinititigan ang babaeng nasa harapan.
Hinang hina ito at kitang kita sa mukha nito ang hirap na dinanas niya.
Ngunit kahit anong awa, walang gumuhit sa mata ko. Bagkos galit at poot ang umaapoy sa dibdib ko ngayon.
Nararapat lang ito sa tulad niya. Sa tulad niyang babaeng walang kwenta.
''Boss, nagamit na namin siya. Pito na kaming nakatikim sa kanya. Hindi na ba natin siya papakawalan-------''
Napatigil ng kusa si Daniel nang dumako ang masama kong titig dito.
Hindi nagustuhan ng aking teynga ang gusto nitong iparating. Ang tono ng pananalita nito ay pawang nakakaramdam na ng awa.
''Anong sabi mo? Pakawalan?'' Nakangisi at may diin na turan ko sa kanya.
Napalunok naman ito ng ilang beses, bago magsalita.
''Boss, ang ibig kong sabihin----''
''
