My Doctor Husband

Chapter 14

Chapter 14

I'm about to leave the house to attend some gatherings when my husband just entered in the guest room.

"What are you thinking?"

"Bakit?"

"You're going to that party with that off shoulder shits?"

"Don't call it s**t it's Celine who made this." Si Celine ay sikat na gumawa ng mga gowns, weeding gowns. Etc. At gusto ko ang mga gawa niyo. And Celine is my cousin. 

"I'm not giving s**t with Celine. My concern here is why the hell is ganyan yung pinagawa mong damit?!" Reklamo niya, what the f**k? Bakit ganito siya? Hindi ko siya maintindihan.

"What's your problem with that?"Tanong ko habang pinanlilisikan siya ng mata.

"Wait for me here."

He went to his office at bumalik na may dalang Pentelpen.

"A-ano gagawin mo Kerzen??!"Natatarantang tanong ko sa kanya. I'm so f*****g nervous right now. 

"Shut up Quinzel kung gusto mo pang maka attends sa party na 'yun." He said while glaring at me now.

And there he wrote his name. Napa kagat nalang ako sa aking daliri. 

Like what the f*****g hell? Ang mahal ng gown na 'to for f**k sake? 

"ANO BANG PROBLEMA MO?!" 

"What?!"Painosente niyang tanong habang naka-ngisi. He wrote his name dito banda sa may dibdib ng suot ko.

"Ang mahal ng pagpagawa ko dito." Mabuti sana kung black 'to. Ang kaso color white. Haist! 

"The hell i care, kaya kitang ipagawa ng ilang libong dosena ng mga gown wag lang ganiyan. Naiinis ako alam mo ba 'yon?" Sabi niya.

"Bakit ka ba naiinis, hindi naman ikaw ang magsusuot." 

"Nakikita ang pagmamay-ari ko, kung gusto mo pang pumunta ng party na 'yon g-"

"Pa'no ako pupunta do'n sinira mo ang suot ko? Nakakainis ka!" Sabi ko. 

Gusto ko ng umiyak sa ginawa niya sa suot ko. 

"I-i'm sorr--"

"Don't talk to me!" 

"Honeybab--"

"SHUT UP!" Naiinis ako sa kaniya. Patakbo akong umakyat sa taas at pumasok sa kwarto. 

"Honeybabe! Talk to me please." He said habang kumakatok.

"Kakausapin lang kita pag wala na kayo ng Evve na 'yon." 

Hindi na siya naka-sagot pa, i knew it! Mahal na mahal niya talaga ang babaeng 'yon? 

Tinanggal ko na ang suot kung gown at nagpalit ng pang-bahay, tatawagan ko na lang ang classmate ko na hindi ako makaka-punta sa birthday party niya. 

"Quinzel, you know it's hard. I can't do tha--"

"Then don't, wag mo na rin akong kausapin pa." Sagot ko, huminga ako ng malalim dahil kumikirot nanaman ang puso ko." S-siguro t-tama na Kerzen. Hindi naman kasi tama na dalawa ang iibigin mo. Isa lang ang puso mo."Sabi ko, hindi ko na ipagpipilitan ang sarili ko sa kanya. Kung si Evve parin ako na ang lalayo sa kaniya. 

"W-what d-do you mean?" 

"Mag hiwalay na tayo, wala naman patutunguhan ang kasal na 'to. Wag kang mag alala sa mommy mo sasabihin ko na lang na masyado pa akong bata para dit--"

"No! Please!"

"Dapat maging masaya ka 'di ba? Kasi finally magkasama na kayo ni Evve na walang mangyayareng taguhan." Suminghot ako. 

Ang sakit talaga, palalayain ko na siya. Sana magiging maayos din ang lahat, sana makakalimutan ko rin siya.

"Buksan mo ang pinto mag uusap tayo." Kalmadong sabi niya, tumayo ako at binuksan siya. 

Nagulat ako ng bigla niya akong yakapin ng mahigpit. Pagka-tapos ay pinakawalan na niya ako at tiningnan ako sa mata.

"Don't do this to me, give me a time please to prove you na ikaw talaga ang mahal k-"

"Ilang beses na kitang pinagbibigyan Kerzen pero puro si Evve parin. Tama na! Pagod na akong mag hintay na ako naman 'yong mahalin mo. Na sa akin naman 'yong oras mo." Hindi siya nakapag-salita yumuko nalamang siya sa mga sinabi ko." Hindi mo ako mahal Kerzen, kung mahal mo ako hindi mo dapat ako hayaang masaktan. Hindi mo lang alam Kerzen unti-unti mo ng winawasak ang puso ko." This time tumulo nanaman ang luha ko.

"I-i'm sorry." 

"Hayaan mo akong manatili dito sa bahay mo ng tatlong araw and after that we're done." Sabi ko at lumabas na. 

Kinagabihan ay sa guest room ako natulog, ayoko na munang makita si Kerzen baka mag-bago pa ang desisyon kong lumayo mahirap na.

Pa'no ko kaya sabihin kila mommy 'to at sa mommy ni Kerzen? Ang hirap naman. 

Aalis nalang ako ng walang paalam tapos after 2years magpapa-kita ako at hihinge ng kapatawaran! Exactly! TAMA! 'yon nalang ang gagawin ko.

It's already 2am in the morning at sa lumipas na oras ay hindi manlang ako dinadalaw ng antok. 

At yeah! Nag-empake narin ako para hindi na talaga mag-bago ang desisyon ko. 

Mahirap man pero kailangan kung gawin, ayokong dumating sa punto na sa mental hospital ako pupulutin. O baka naman ay sa hospital na talaga ako nakaratay dahil sa palage nalang akong nasasaktan. Baka magka-sakit ako sa puso nito?

KINABUKASAN AY maaga akong pumasok sa school aayusin ko na rin ang mga papeles ko. Kakailanganin ko kasi 'yon sa bago kung papasukan na university at plano kung mang-ibang bansa sa tulong narin ni Tamara mabuti ang mayaman ang bruhang 'yon. 

Babayaran ko rin naman kasi 'yon e. Hindi nga lang ngayon dahil talagang walang-wala ako, kinapalan ko na ang mukha ko. 

Tsaka hindi ko pwedeng gamitin ang perang bigay ni mommy. Magtatago ako remember? 

Nasa canteen ako ng school para mag agahan dahil hindi ako nakapag breakfast sa bahay dahil ayoko nga 'di ba? 

Susubo na sana ako ng may dalawang pares ng sapatos ang nasa harap ko. And it's look expensive. 

Tumingala ako sa may ari ng sapatos. Bumungad sa harap ko ang mukha ni Evve na naka-ngisi. 

"Pwedeng ma-upo may pag-uusapan lang tayo about sa boyfriend ko," sabi niya.

"Upo na dami mong satsat diyan e." 

"Ang kapal ng mukha mo no?" tanong niya.

"Actually hindi naman," nakangisi kung sagot sa kanya." Kung oo ang sagot ko kabahan kana baka ngayon wala na kayo ng BOYFRIEND mo na ASAWA KO!" ang sarap sampalin ng babaeng animal na 'to.

"Inagaw you mean? Desperadang babae! Porket sikat si Kerzen Umoo ka? Nakakatawa ka," sabi niya. Tama naman siya pero hindi ako magpapatalo. Iinisin ko siya hanggang sa ma stroke siya. "Hiwalayan mo na siya dahil hindi ka niya mahal, AKO ANG MAHAL NIYA!" Sigaw niya at binuhosan niya ako ng juice.

Napapikit ako sa lamig ng juice. Nagbubulungan ang mga tao sa paligid. 

"How dare you!" sabi at sinampal siya.

"Anong problema dito?" Tanong ng guard. 

"Palabasin niyo ang babaeng 'to. Binubully niya ako." Sabi ko at tinapunan niya ako ng masamang tingin.

"Sinampal mo ak-- Let go of me! f**k! Bitawan mo ako!" Rinig kung sigaw niya. Hanggang sa wala na siya sa paningin ko.

Wala akong choice kung hindi ang umuwe sa mansion, wala akong extrang damit dito. 

Makalipas ang ilang minuto ay nasa mansion na ako. Nakakainis ang babaeng 'yon hindi tuloy ako naka-pasok ngayon araw. 

Papasok na sana ako sa Guest room nang biglang hinawakan ni Kerzen ang kamay ko. 

"Okay ka lang ba? Nalaman ko na sinaktan ka daw ni Evv-"

"OO! Bitawan mo ako!" Sigaw ko at pumasok sa loob. 

Aalis na ako ngayon din, magsama na silang dalawa. Wala akong pake! 

Nagpalit na ako ng t-shirt at kinuha ko ang mga gamit ko at lumabas na. 

"Akala ko tatlong araw ka dito?" Tanong ni Kerzen na naka-tayo sa harap ko. Umiigting ang panga niya. 

"Aalis na ako." 

"Seryoso ka na ba talaga?" Tanong niya.

"Ano bang akala mo joke-joke lang ang mga sinasabi ko? Tumabi ka nga!" Singhal ko sa kaniya. 

"I'm sorry." Sabi niya at bigla niya akong buhatin ng parang sakong bigas.

"ANONG GINAGAWA MO, PUT ME DOWN! NOW!" sigaw ko at hinampas-hampas ko ang maskolado niyang likod. 

"Hindi ako makakapayag na layasan mo ako, You know why? Because YOU. ARE. MINE." Mariin niyang sabi at pumasok siya sa master bedroom.

Tapos ay nilapag niya ako sa kama at tumungo sa pintuhan at tumingin sa akin. 

"ASAWA. KITA. HINDI. KA. AALIS. GETS. MO!" 

TO BE CONTINUE....