CHAPTER 15
Immanuel bought some drinks for us. Humayo na kami sa may rooftop ng apartment, napakaganda ng tanawin pala rito tuwing gabi, punong-puno ng mga nagliliwanag na mga gusali at skyscraper, napakatahimik din hindi tulad kapag umaga. I will never once be here– ni hindi ko na-appreciate ang ganda ng lugar na kinalalagyan namin.
Uminom kami ni Immanuel, ilang minutong katahimikan ang namutawi sa amin hanggang sa medyo nagiging tipsy na ako sa pangatlong beer na aking tinutungga. We're talking about some random things afterwards para siguro makalimutan namin ang mga nangyari kanina, pero syempre hindi iyon maiiwasan.
“Ilan ba ang binayad mo roon sa investagator mo?” seryoso kong ani sa kaniya.
Nakaupo kami sa isang kahoy na mesa at katabi ang kaniya-kaniya naming beer, si Immanuel
