Chapter 04
1044 Words
Alkina
Dahil sa sinabi niyang iyon ay pulang pula na ako dahil sa kilig. I'm wet Supremo. Hoy! Char lang.
Hindi ko alam kung isang utos ba iyon o isang banta niya. Pero ganun nalang ang bilis ng pag kabog na dibdib ko.
"Pwede mo na akong anakan Supremo!" pa bulong na anang ko para walang maka rinig.
Baka isipin nila patay na patay ako dito kay Sumpremo. Medyo lang naman pero hindi pa naman ako dispirada, wala pa ako sa point na nag pa pansin sa kaniya.
"Bakit ka nga pala nandito sa harapan ko Supremo?" tan'ong ko at nag simulang kumain ulit.
Hindi naman siya dito kumakain. Ni isang beses ay hindi pa siya kumakain dito sa Cafeteria. Hindi ko alam kung ayaw lang niya ng mga pag kain dito at sa labas pa siya bumili o doon na talaga siya sa labas kumakain.
Pero sa mga na ririnig kung chismiss ay doon daw siya sa dorm niya kumakain.
"Paki sabi sa mga kaibigan mo na pumunta sila sa office ni Dean oras na dumating sila!" seryusong anang niya.
"Wow! Talagang na appreciate kita Supremo, talagang pinuntahan mo pa talaga ako para sabihin yan, pero yon lang ba ang dahilan ng pag lapit mo sa akin ngayon Supremo?" naka ngising anang ko.
Mariin niya akong tinitigan. Kaya pinakitaan ko siya ng matamis kung ngiti at nag pa cute pa talaga.
"Alam mo Supremo, sa itsura mong yan hindi bagay sayo ang maging turpe, kaya kung type mo ako sabihin muna, wag kang mahihiya baka maunahan ka!" anang ko.
Malay mo mag bago ang ihip ng hangin. Magulat nalang ako type na pala ako ni Supremo. Yong matagal na pala niya akong gusto. Na hihiya lang na mag tapat sa akin.
Abah! dapat hindi na siya nag sasayang pa ng oras dahil tumatanda na kami. Baka minupos na ako saka lang ito mag tapat sa akin. Hindi naman tama iyon. Gusto kung mag ka roon ng maraming anak.
Kaya dapat agaagahan niya ang pag tatapat niya sa akin. Para maka rami kami. Kahit wag na niya akong ligawan, basta asawahin niya na ako agad.
His jawed clinched. Kaya unti unting na bura ang ngiti ko. Napa ayos pa ako ng pag kakaupo at palihim na kinukurot kurot ang balat sa binti ko.
"Kalma ka lang Supremo nag bibiro lang ako, wag mo akong susuntukin huh!" anang ko na may kunting kaba.
Kasi naman iyong tingin niya parang gusto akong saktan. Sa laki ba naman ng katawan niya. Kumpara sa katawan ko. Isang suntok lang niya sa akin, siguradong ilang araw akong tulog.
"Tss. Sa susunod wag ka ng mag pa planong gumawa ng ka balastugan dahil hindi ka mag tatagumpay." anang niya.
"Mabait naman ako Supremo kaya walang na bubuo sa utak ko na planong ka bulustugan na sinasabi mo!" nana nantyang sagot ko.
"I warn you," anang niya atsaka tumayo na para umalis.
"Bwisit, ang sungit sungit!" bulong ko at padabog na kumain.
"Anong tinitingin tingin niyo diyan?" inis na tanong ko sa mga studyanteng nasa kabilang table lang. Walang sumagot, dahil lahat sila ay nag iwasan ng tingin.
Tumayo ako para kumuha ng inumin. Sa pag mamadali ko kanina ay hindi pala ako naka bili ng inumin. Kasi naman gutom na gutom na ako.
Sa pag mamadali ko ay hindi kuna na pansin pa ang nakaka salubong ko. Naramdaman ko nalang ang malamig na tubig sa dibdib ko.
"Tignan mo ang ginawa mo, tatanga tanga ka kasi!" nag angat ako ng tingin.
Matalim ang matang naka tingin sa akin si Danica. Habang tuwid na tuwid na naka tayo sa harapan ko, naka cross pa ang mga braso sa kaniyang dibdib.
"Napaka clumsy mo talaga, maharot kapa!" kumento ng kaibigan niyang si Hellen na nasa tabi lang niya.
"Kayo ang tatanga tanga, dalawa na kayo hindi niyo pa ako nakita, hindi pa kayo umiwas... Tapos ako na nga itong na tapunan, ako pa ang sinisi niyong dalawa—"
"At talagang sumasagot kana ha!" madiing anang ni Danica.
"Malamang may bunganga ako, sayang naman kung hindi ko gamitin laban sa inyo!" anang ko.
"Abah talagang matapang kana huh, tignan natin kung hanggang saan an kaya mo!" anang ni Danica at agad na hinablot ang buhok ko.
"Ano ba bitiwan mo nga ako!" madiing anang ko habang pilit na inaalis ang mga kamay niyang naka kapit sa buhok ko.
"Malandi ka!" anang niya na mas lalong hinigpitan ang pag kaka sabunot sa akin. Kinalmot ko siya habang pilit paring inaalis ang mga kamay niyang parang bakal na.
Dapat maka bawi ako. Hindi pwedeng ako lang ang masaktan, dahil hindi lang naman ako ang may kasalan. Talagang lalaban ako kahit na mahina ako sa mga ganito.
"Malandi ka!" anang ni Hellen at naki sali rin sa pag sabunot sa akin, kinalmot rin ako sa braso ko. Napa pikit ako ng maramdaman ko ang pag hapdi.
"What's happening here?" agad silang napa bitaw matapos na marinig ang seryusong boses ni Supremo.
"Ito kasi Supremo tatanga tanga kaya na tapon ang pag kain ko!" sagot agad ni Danica.
"Oo nga po Supremo!" sabi rin ni Hellen.
"Ano na naman ito Alkina, lagi ka nalang gumagawa ng gulo!" umiigting ang pangang anang ni Supremo at mas tumalim pa an mata nito matapos dumapo ang mata nito sa dibdib ko.
"Sila naman ang na una!" naka ngusong anang ko habang ina-ayos ang na gulong buhok ko at ang na basang damit ko.
"Tatanga tanga ka kasi hindi mo tinitignan ang dinadaanan mo!" anang ni Danica at pina-kita pa nito kay Supremo ang mga kalmot ko sa braso niya.
"Ikaw ang nauna kaya na gawa ko yan sayo, gumanti lang ako!" inis na anang ko.
"Hellen dalhin mo sa clinic si Danica para magamot siya!" anang ni Supremo.
"Sumunod ka sa akin!" titig na titig na anang sa akin ni Supremo kaya napa simangot ako. Nauna na siyang nag lakad pa alis.
"Buti nga sa'yo, humanda ka!" naka ngising anang ni Danica ng madaanan ko siya.
I bit my lower lip. Para pigilan ang pag hikbi ko. Pinag titinginan na ako ng mag studyante dahil sa itsura ko, pero tuloy lang ang lakad ko at hindi na sila pinansin pa.
"Bilisan mong mag lakad!" madiing anang ni Supremo.
Itutuloy-
- Writer
