Chapter 47

1400 Words

“It’s my turn. I’ll be back,” sabi ni Art na tumayo na. “Bakit pakiramdam ko mas pumogi si Kuya? Ano ang nakain no’n?” Nakakunot talaga ang noo nito sa sobrang pagtataka. Natawa ang kaklase niya dahil sa ekspresyon nito. “Wala siyang kinain. Nagpalagay lang siya ng makeup kay Joyce kaya ganoon. Napansin kasi ng kaibigan mo na maputla siya kaya nilagyan niya ng nababagay sa kuya mo.” Nakangiting tumango rin si Joyce sa sinabi ng kaklase. “Talaga? Mabuti at nagpalagay iyon. Ayaw no’n kapag ako. Sabagay, may iba ang gawa mo. You’re an aesthete.” Tumango rin ang kaklase niya bilang pagsang-ayon. Iba talaga ang gawa ng katulad ni Joyce kahit saan mo dalhin. “I can’t call myself as aesthete but I really love art and beautiful things,” nahihiyang sabi ni Joyce. Hindi naman siyang sobra na

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD