When I was a kid, I believed that everything was a fairytale. My Mom and Dad would always tell me that I was the most precious thing in the world and no one could hurt me if I stayed inside the mansion.
Pinaniwalaan ko iyon hanggang sa nagkaroon ako ng kamulatan sa mundo. No one’s life is a fairytale. Bawat isa may pinagdadaanan. Hindi ko lang maramdaman noon dahil nasa likod ko lang sila lagi. Ngunit ngayon na wala na sila, ngayon ko naramdaman ang hirap mabuhay sa ganitong klase na mundo.
Where evil keeps fostering the minds of everyone.
Lumabas ako ng kwarto nang maayos ko na ang mga gamit ko. Hindi na muna ako naligo dahil aalis pa kami. Naabutan ko siya na nasa kusina, nililinisan ang mga bote ng bata. Nilingon niya ako nang maramdaman ang presensiya ko. His eyes drop on my body
