Natagpuan ko na lang ang sarili ko na nagtutulak ng cart habang siya ay nasa harapan ng cart, hinihila habang tumitingin sa mga ingredients na bibilhin niya. Akala ko as hospital na kami didiretso pero rito pala.
Nandito na kami nang sabihin niya na si Danica na ang susundo kay Manang. Now I am stuck with him while he is doing his groceries. Ngayon niya pa talaga naisipan na mag-grocery.
“What do you want? Kunin mo kung anong gusto mo.” Inilagay niya ang prutas na napili niya sa cart. “Mabilis na lang ‘to, mamaya sa bahay ay magpahinga ka.”
Kung may makakarinig sa kaniya ngayon ay iisipin na mag-asawa kaming dalawa. Ayaw kong isipin ang bagay na iyon pero parang ganoon na nga. He looks like a responsible husband while I am his spoiled wife.
But why am I suddenly imagining things?
