Natulala ako sa kisame ng kwarto niya. I am once again tangled under his sheet with him. His arms are encircled around me as he was sleeping soundly after the amazing activity last night until dawn.
Ang balak lang kahapon ay kumain kami ng dinner na magkasama. Hindi ko inaasahan na aabot na naman kami sa ganitong pangyayari. We acted as if we hadn’t seen each other for months. Pareho kaming sabik na sabik sa isa’t isa.
Bumuntong-hininga ako. I am becoming reckless again.
Hinawawakn ko ang braso niya para alisin sa pagkakayakap sa akin pero lalo lamang iyong humigpit sa katawan ko. Tinignan ko ang mukha niya, natutulog pa rin siya at mas isiniksik ang mukha sa leeg ko.
“Tristan, naiihi ako,” wika ko sa mahinang boses.
He groaned and slowly removed his arms. “Good morning, Senyorit
