CHAPTER ONE HUNDRED TWENTY-NINE

1443 Words

THIRD PERSON Kamusta ka anak? Pasensya kung ngayon lang kami dumating. Gusto mo ba'ng kumain? Magpakatatag ka anak. Lakasan mo lang ang loob mo. Magdadasal tayo na sana makalakad ka kaagad." Naluluha na wika ng Mama ni Jessa. Naka upo lang sa gilid si Romnick at ang papa ni Jessa. Alas otso ng umaga sila dumating galing probinsya. Pagkatapos kamustahin at kausapin si Jessa ng kanyang papa. Ang mama niya naman ngayon ang kumakausap sa kanya. Umiiyak si Jessa habang hawak ng kanyang mama ang kanyang kamay. "Mama, Hindi na ako makakalakad. Wala na ako'ng silbi. Hindi na ako makatulong sa inyo Mama, papa." Umiiyak na wika ni Jessa. Hindi din maiwasan na tumulo ang luha ni Romnick. Simula ng iniwan sila kagabi ng kanilang mga kaibigan hindi na siya kinakausap ni Jessa. Tinataboy siya pa alis

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD