Kabanata 38
1515 Words
It has been months since I took a condo, katatapos lang ng graduation namin last week. I must admit, hindi naging madali lahat. There were times na sobrang hirap ng pagmamanage sa oras dahil sa sunod-sunod na school requirements, 'yon din ang nagiging dahilan minsan kung bakit kami nagkakaron ng tampuhan ni Josh.
Nangako ako kina mommy na dito muna ako for the whole vacation, babalik lang ako sa Rizal one month before magpasukan dahil don na ulit ako magsi-stay. Dati mas matampuhin ako kaysa kay Josh, pero ngayon baliktad na kami. Maybe it's because I'm lacking time for him, pero sinabi ko naman sakanya na kapag nandon na ulit ako ay makakabawi na ako sakanya.
He was like a kid, he even made an agreement with me. Gusto nya two days daw akong magsi-stay sa condo nya, two days sya magsi-stay sa condo ko, three days kami magsi-stay sa sarili naming condo. He made a one week schedule para sa uuwian namin kada week.
"Akin na lang 'to ha." sambit ni ate, pinakita nya sakin 'yong hawak nyang pagkain.
I bubbled my cheeks, kanina pa sya nangungulit. "Kainin mo." I uttered, kunot noo akong bumaling sakanya. "Basta akin na lang 'yong green tea latte mo sa ref."
She tucked her tongue out, animo'y nang-aasar. "Bili ka."
"Aba!" I took a pillow from the sofa, ibinato ko 'yon sa gawi nya. "Balik mo yang pagkain ko!" I glared at her, humagalpak lang sya sa tawa.
"Paubos na." she quickly placed the food on her mouth, muntikan pang masamid.
"Ayan, ano tawag dyan?" I laughed.
"Maganda." she shrugged.
I faked a choke. "San banda?"
"Bandang—" sandali syang nag-isip. "Lahat eh." she shrugged, chuckling.
Natawa na lang ako. I took my phone nong umalis na si ate, chineck ko kung nagreply na si Josh pero wala akong nakitang message mula sakanya. I heaved a sigh, hindi ko maintindihan kung bakit pakiramdam ko'y may mali. Ewan ko, siguro nagooverthink lang ako.
Sumama sakin si Lazh pabalik sa Rizal, don sya nagstay sa bahay ni kuya. I was busy fixing myself when my phone rang, tumatawag si Josh. Sinagot ko yong tawag nya, he asked me kung tapos na akong magayos. Last week pa namin pinagusapan na sabay kaming bibili ng mga gamit para sa pasukan, mas okay na yon kaysa naman magkanya-kanya pa kami.
Josh held my hand. "Hindi ka na aalis?" he arched his brows at me.
I shook my head, intertwining our fingers. "Hindi na." I chuckled. "Gusto mo bang umalis ako?" pinanliitan ko sya ng mga mata, natawa na lang sya.
"Ayoko." he heaved a sigh. "Sobrang hirap nong wala ka..."
The school year has started, hindi madali dahil sobrang laking adjustments ang ginawa namin. There were times na sinusundo nya ako, minsan naman ay nagkikita na lang kami sa condo nya or sa condo ko. Depends on our schedule, we roll just like that for the whole school year. Before the school year ended, a lot of things changed. He changed.
"Come on, pick up your phone..." I hissed, biting my lips. Kanina pa akong pabalik-balik sa paglalakad, naiinis ako dahil hindi sumasagot si Josh sa mga tawag ko. Though, mas nangingibabaw 'yong pag-aalala ko.
I shook my head, nag-iwan na lang ako ng message sakanya. I heard the door opened, paglingon ko don ay naabutan ko si Lexi na nagtatanggal ng sapatos.
She arched her brows, napairap na lang ako. "Wala pa ring paramdam?" she chuckled.
"Bruh." I uttered, clicking my tongue. "Ano yang dala mo?" kunot-noong puna ko sa bitbit nya.
"We should celebrate, you know?" she placed the bag on the table, hinagis ko na lang sa sofa 'yong phone ko bago ko sya nilapitan. "Infused?"
I shook my head, chuckling. "Infused liquors, huh? San mo nakuha yan?"
"Pinadala ni kuya, baka raw need mo ng mga iinumin. Mas okay naman 'to kesa don sa mga branded liquors, additives were added to those. Yak!" she handed me a bottle of it.
"I don't drink." I shrugged. "Not anymore..."
"Whatever! Anyways, di mo sinasagot mga chat namin sa gc kaya pinuntahan na kita rito. Sorry not sorry, di na ko nakapagsabi sayo." nagawa nya pang kumindat na animo'y nang-aasar.
I stood up, glaring at her. "Your condo?" I arched my brows. "Feel na feel mo rito." puna ko nang humiga sya sa sofa na animo'y nasa sariling bahay sya. Ghad!
"I'm wasted!" she groaned.
Humagalpak ako sa tawa. "Lalaki?"
"Dude!" she hissed. "Sakit sa ulo lang talaga sila!"
"Wasted nga." I shook my head. "Where's your last man?"
She quickly sat, tila ba'y natauhan ang gaga. "Correction... my last TOY." pinagkadiin-diinan nya pa 'yong huling kataga.
"Ayusin mo nga sarili mo, you want them to take you seriously... pero ikaw mismo di mo sineseryoso 'yong mga—"
"Why would I? Hindi nga nila ako nililigawan, trash!" she hissed. We heard a knock on my door, kumunot ang noo ko dahil wala naman akong inaasahang bisita ngayon.
"Who's that?" I opened it, bumungad sakin ang mga nakangiting mukha ng GOV.
"It's us!" Jana uttered, dire-diretso silang pumasok sa loob.
"Wow." I heaved a sigh. "Bahay nyo?" inirapan ko sila.
"Welcome mo na lang muna kami! Kunwari namiss mo kami, di ka nagpaparamdam eh." anito ni Kezaiah.
I shrugged. "I was busy."
Ish soundly used her knuckles as a support on table, lifting her head on me. "Oh, babe... no one's too busy if it's for someone important."
"Then you're not that important to me." I joked.
Tatawa-tawang hinagis sakin ni Yanzy yong unan mula sa sofa. "Sucks." we ended up bursting a laugh.
Nagyaya silang mag-mall, kaming dalawa lang ni Lexi 'yong umaayaw so it's a majority, wala na kaming nagawa kundi pumayag. I wore a white shirt tucked inside a denim skirt. I took my phone, busy pa naman sila sa pagaayos. Nagchat ako kay Josh na aalis muna ako, he didn't replied kahit online sya. Maybe his messenger is off, f*******: ata nya yong bukas.
"Starbucks!" anito ni Ish.
Lexi heaved a sigh. "Macao!"
"SB!"
"Macao!"
Kanina pang nag-aaway 'yong dalawa sa harapan namin, parang mga ewan. I shook my head, binilisan ko na lang ang paglalakad ko. Jana grabbed my hand, hinatak nya ko pabalik sa kanilang pwesto.
"Kalma." she chuckled. "Bad mood?"
"Worse." I hissed, nilingon ko 'yong dalawa. "Let's have them both. Macao muna, SB tonight."
"Alright!" they both agreed. Nag-apir pa sila, kala mo naman di nagtatalo kanina.
We went to skate for an hour bago namin naisipang magwindow shopping, but they still ended up buying tons of shirts and shoes.
"What the eff? Bakit kayo bumili ng sapatos?" I dropped my jaw.
"Oh, bumili ka rin kung gusto mo." nagtatakang sambit ni Yanzy. "Osht—" she turned to me, nanlalaki ang mga mata nya.
"You forgot." I smirked. "Buy now, regret later. Bye, babe." I winked, nilayasan ko sila don. Magchachat naman sila pag umalis na sila don sa store, natetempt akong bumili kaya umalis na muna ako.
I was busy roaming around, kumunot ang noo ko nang mapansin ko ang pamilyar na mga tao. My lips parted, sila Josh 'yon! Wari ko'y napansin ako ni Dylan, he pointed at me kaya lumingon din 'yong iba.
"Baby." sambit ni Josh, animo'y nagulat pa.
I was about to utter a word kaso narinig ko 'yong boses nila Lexi na animo'y nagtatalo-talo nanaman. Geez! When will they stop? For pete's sake!
"Makayla, guess what?!" bungad ni Ish.
Sandali kong sinulyapan si Josh bago ako lumapit sa GOV. "Una na kayo, chat niyo ko kapag uuwi na kayo para masabayan ko na kayo. Nasakin 'yong susi ng condo, ingat kayo."
"Sige, ingat ka rin." they nodded at me, napansin ko pang sinulyapan nila si Josh. "Ingatan mo 'to." they pointed at me, bahagya na lang akong natawa.
Hinintay ko silang mawala sa paningin ko bago ko binalingan si Josh, wala na rin 'yong boys. Wari ko'y umuna na rin sila to give us time alone.
"Di ka nagrereply." I hissed. "Boo, anong problema?" kumunot ang noo ko, di ko sya maintindihan.
"Hindi pumapasok sakin yong mga—"
"Hindi ako tanga." I chuckled, pakiramdam ko'y may bumara sa lalamunan ko. I showed him my phone, delivered bawat chat ko. "Now what?" I arched my brows.
"Sorry." he gave me an apologetic look.
I sighed. "Are you alright?"
"I am..." he smiled a bit. "Sorry... I love you."
"I love you." I gave him a smack. We dated for an hour bago namin naisipang umuwi. He was off the whole time, may mali talaga.
"Ingat kayo pauwi ha." he planted a soft kiss on my forehead, hinatid nya ako sa kinaroroonan ng GOV.
"Ingat ka rin. Diretso ka na sa boys, naghihintay yong mga yon." I uttered. He pulled me into a hug, sobrang higpit ng yakap nya. "Baby..."
"I love you so much." he weakly uttered, that's when I realized the truth. Something's really off right now.
"Uuwi ako sayo bukas, we'll talk ha?" I stared at him for a second. "I love you."
*****
- Writer
