Chapter 41

2092 Words
Etienne let me rest the whole day the next morning. Nasa isipan talaga niya na siya ang nakauna sa akin. He was just by my side, kissing me, hugging me, and he kept on saying how lucky he is because aside from marrying his first love, he got to be the first man to own what my body can offer. I don't really know what to feel so I just simply smiled at him and slept the whole day. May parte na nagagalit ako sa sarili ko dahil alam kong hinahayaan ko siyang maniwala sa isang kasinungalingan. And even if I don't love him, I hurt for him. Hindi kaya ng konsensiya kong burahin ang saya sa kanyang mga mata lalo na at kakakasal pa lang naming dalawa. He's one of the two most powerful men on this side of the world. Kapag nalaman niya ang kasinungalingan ko, nakakasiguro akong hindi ako ang sasaktan niya kundi ang pamilya ko. At kahit na may galit ako sa pamilyang kinabibilangan ko, I can't just simply watch them be punished for the sin I've committed. Gagawin niya ang alam niyang kinatatakutan kong gagawin niya. I married him for them kahit hindi ko siya mahal at alam niya iyon. They're my weakness and he will use them to his heart's content just to hurt me in return kapag nalaman niya ang totoo that he's not the first man in my life. At that moment, para mahugasan ang kahit papano ang kasalanan ko sa kanya, I swore that I will forget about Viktor and be the husband Etienne dreamt for me to be. A loving and dedicated husband that he can be proud of. That's why the following night, I let him do what he wanted with me. Dinala niya ako sa banyo at inilagay sa harapan niya habang nakahiga kami sa luxury tub ng resort na kinaroroonan namin. Wala akong naging angal sa tuwing naglilibot sa buong katawan ko ang kamay niya and I also tried my best to answer his kisses. I let his eyes feast on my naked body while he was drying it with a towel. And I let his mouth feast on my body when we're already above the bed. One thing I liked about Etienne was that he wasn't the type who rushed things. Unlike Viktor, Etienne sets my body to the mood to make sure that I will enjoy this activity too. Kay Viktor, naroon ang takot at ang antisipasyon. Ngunit kay Etienne, ginagawa niyang kapana-panabik ang bawat sandali. And he loves pleasuring me between my legs. Tila hindi pa rin siya makapaniwala na meron akong secondary gender na para lang sa kanya. He kept on muttering that I am one in a billion and he's so lucky to finally own a jewel like me. His tongue kept on tasting and trying to push in that's making my legs tremble. He kept on sucking on that little flesh that's making me lose my mind. Whenever I was about to c*m, he would stop and look at me. Paulit-ulit niyang ginagawa iyon hanggang hindi ko na mapigilan ang sarili ko. "Etienne, now... please..." I begged. I fúcking beefed him to f**k me. He smiled at me before making me feel how hard he is down there. "You want this, wife?" he teased me. At kahit hiyang-hiya, tumango ako habang nakapikit nang mariin. I just want this to be finished so I can rest. Mabilis akong napamulat ng mga mata nang maramdaman ko ang pagpasok ng dulo niya sa akin. Bumuka ang bibig ko at napasinghap nang malakas nang dahan-dahan siyang lumalalim sa loob ng katawan ko. Umarko ang likuran ko nang pakiramdam ko ay punung-puno na ako kahit na hindi pa niya naipapasok ang lahat niya. "Goodness, Nikolai. You're still damn tight!" malakas niyang saad. Napaigik ako nang pumatong siya sa akin dala ang mga binti ko sa braso niya. Nang umatras siya at ipasok ang lahat ng haba niya sa akin, nilabanan ko ang katawan niya. Sinubukan kong itulak siya palayo ngunit kumapit ang kamay niya sa balikat ko. I was almost screaming. I cannot help it. He was overwhelming me inside and out especially when he started his rapid movements. I moaned, groaned, screamed for him to take me slowly, and in the end whimpered when I realized that he won't. "You have to get used to my body, my love. We will do this every night, every day, every month and every year as long as we are able to... as long as we're alive. And I am the only one who has the right to this body, Elai. The only one who has the right to hear you moan, whimper, and scream in passion. I own you, Nikolai. I own you." Pagkatapos sabihin iyon ay lalo pang bumilis ang naging pagtalbog niya sa harapan ko na halos mawalan ako ng malay sa tuwing tinatamaan niya ang munting laman na nasa kailaliman ng pagkababaeng meron ako. Ilang beses na rin akong nanginig, dumadaing, at napapaluha sa tuwing may tila pumuputok sa loob ko ngunit hindi pa rin tumitigil si Etienne. Tila mas lalo pa siyang ginaganahan sa tuwing nararamdaman niyang nanginginig ako, sa tuwing naririnig niyang dumaraing ako, at sa tuwing nakikita niyang dinadaluyan ng mga luha ang mga mata ko. Halos tila na lang ako papel nang buhatin niya ako at ilagay sa ibabaw niya. Umikot ang braso niya sa katawan ko habang ang isa ay dala pa rin ang isang binti ko. Then he started moving again kahit nasa ibabaw niya ang bigat ko. We're doing it for almost two hours and I can feel that I am already so swollen down there and every push and pull he makes made me whimper in pain. Muli niya akong pinahiga as he moved out of my body. Hindi ko na nga alam kung tapos na siya o kung ilang beses na siyang naglabas sa loob ko. He has already taken all the energy from my body. Ngunit nagkakamali pala ako sa pag-aakalang tapos na ang lahat dahil muli siyang bumama sa katawan ko and his mouth started tasting and sucking my swollen flesh once more. Mahapdi ngunit wala along magawa. Hinang-hina na ako sa mga sandaling iyon. "Elai, you're so sweet... so sweet my love," paungol niyang sambit sa tuwing humihiwalay siya roon para makakuha ng hangin, and then he will go back into sucking all my juice out of me again. I came twice with what his mouth was doing to me until I lost consciousness and slept all the way until late afternoon the next day. My body hurts. Para akong isang higanteng pasa na tumitibok ang bawat bahagi sa kirot at hapdi. But as usual, Etienne made sure that I was already clean before waking up. Asikasong-asikaso rin niya ang pagkain ko. Nang magsabi akong gusto kong magbanyo, halos buhatin niya pa ako papunta roon. After that, inilabas niya ako sa suite namin at dinala sa beach para sabay naming panuorin ang paglubog ng araw. "Elai, now that I've experienced being with you, parang ayoko nang malayo ka pa sa akin," saad niya nang matapos na ang panunuod namin sa paglubog ng araw. Nilingon ko siya. "Are you saying that you won't let me go back to Russia for my studies anymore?" "You can go back if you really want to. But if you will, I'll definitely fo with you. Hindi ko kakayanin na malayo ka pa sa akin." I sighed. Wala naman akong magagawa kung iyon ang desisyon niya. Sunud-sunuran ako sa kanya. Maybe, iyon talaga ang pinakamabuting mangyayari. Iyong palagi siyang nasa tabi ko para hindi magkaroon ng pagkakataon si Viktor na makalapit sa akin. Hindi ko kasi alam kung magagawa kong kontrolin ang sarili ko kapag muli kaming nagkaharap. I still love him, that I cannot deny. Ayokong madalas ako sa damdamin ko. Ayokong dagdagan ang kasalanan ko kay Etienne. Kasal na ako kaya dapat lang na nasa tabi ko palagi ang asawa ko. "If that's what you wish," tanging saad ko na lang kay Etienne na nagpangiti sa kanya. Hinalikan niya ang kamay kong hawak niya bago niya ako inalalayan na makatayo at saka kami mabagal na naglakad pabalik sa suite namin. We spent two more days there before going back to the palace. Nang dumating kami, alam ko na sa mga ngiti pa lang ng pamilya ni Etienne na alam na nila ang mga ginawa namin sa mga araw na wala kami sa palasyo. Masasabi kong they were genuinely happy for us lalo na sa anak nila. Habang magkakaharap nga kami sa hapag-kainan, paulit-ulit nilang sinasabi kung gaano kasaya si Etienne. Tila bumara pa raw ito ng sampung taon. His mother even said that I became more beautiful after our honeymoon. Niregaluhan nila kami ng isang isla kung saan nagpapatayo na raw sila ng bahay-bakasyunan namin roon. His mother and sister gifted me with five sets of men's jewelry na ayaw ko nang isipin kung ilang milyon na ang halaga. Bago matapos ang dinner, sinabi rin nilang asahan ko raw ang pagdalaw ng pamilya ko sa akin one of these days. Nakakuha na raw pala sila ng permiso para dalawin ako at kamustahin. Nang lingunin ko si Etienne, wala siyang kangiti-ngiti. Kahit hindi siya magsasalita, I knew he hated my family. I know deep inside that he's just waiting for a chance to strike them for what they've done to me. But as I've said, they're my family and I don't want them to be hurt because of me. Kaya naman hinawakan ko ang kamay ni Etienne at pinisil iyon. Ipinarating ko sa kanya ang simpleng paghiling ko na huwag niya sanang sasalingin ang pamilya ko kahit na gaano pa lalaki ang galit niya sa mga ito. Nang ngumiti siya sa akin, alam kong nagkakaintindihan na kami. Etienne became busy the next days. Marami rin siyang dapat asikasuhin sa pagtulong niya sa kanyang ama sa pagpapalakad ng kaharian nila. Ako naman ay naging abala sa pagsasanay bilang kabiyak niya. A trainor taught me the palace etiquettes that I must know. Sa loob ng isang linggo, tuwing dinner na lang kami nagkikita dahil madalas ay kinakailangan niyang umalis at asikasuhin ang dapat asikasuhin sa labas ng palasyo. If there one thing I like with Eitennez it's the way he won't force me to make love with him. Kapag nagtanong na ang mga mata niya habang nakahiga kami, he will smile and nod kapag umiling na ako sa kanya. He even said that as much as he wants my body to get used to love making with him, he won't force his way with me. So the next couple of weeks, we only did it every three days since he doesn't want me over fatigued during my training. Halos isang buwan na akong kasal kay Etienne nang sabihin niyang sa susunod na linggo ay pormal na akong kokoronahan bilang asawa niya. "You may invite your friends from Russia to take part as witness mes to your coronation." Halos mapabangon ako sa pagkakahiga ko sa tabi niya. "Really? You're... allowing me to invite them?" nae-excite na kinakabahan kong tanong. "Of course, Elai. Hindi ba at sinabi mong mas pamilya mo pa sila kesa sa totoong pamilya mo? That you practically grew up with them?" Ilang beses akong tumango sa kanya na nagpatawa sa kanya. "This is one of the moments that I saw you become genuinely happy," pagpansin niya sa akin. "I just missed them so much. I stayed with them for nine years. It wasn't easy to just forget them," I defended. "And I understand that, Elai. Now, will you let me experience that genuine happiness again so both of us will sleep with smiles on our faces tonight?" Ngumiti siya na may halong panunukso and I know exactly what he means. Nakangiting tumango ako sa kanya kahit tumatahip ang dibdib ko sa antisipasyon. Pinatatag ko na lang ang sarili ko nang umibabaw na siya sa akin. I slept thar night at around 2 in the morning after two hours of intense s*x with my husband. But even if I'm exhausted, I had a smile on my lips when I closed my eyes dahil sa wakas, muli ko na namang makikita at makakausap ang mga kaibigan ko. And it didn't matter if Viktor will be there, too. Mabuti na rin iyon para pormal ko nang masabi sa kanya na kalimutan na namin ang lahat ng mga nangyari sa aming dalawa. That we should just remain as friends and nothing else.
Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD